Yüce Allah şöyle buyurur:
"O cehennemlikler şöyle der: Vay halimize! Bu nasıl kitap! Küçük büyük hiçbir şey bırakmamış, hepsini sayıp dökmüş"
(Kehf 18/49).
Sonunda kendimi inceledim ve içimde neler oluyor diye baktım gördüm ki ben yalnızca Allah'a inandığımda yaşıyordum Allah'ı düşünmem yetiyordu o zaman hemen deliyordum onu unuttum ona inanmadığım zamanlarda ise yaşamda yok oluyordu yaşam modeli iş bölümleri neydi Allah'ın inancı kaybettiğinde sanki yaşamla ilgili bağlarım da kopuyordu Allah bulmak konusunu az olsun modum olmasa yaşamıma çoktan son verirdim fakat yaşıyordum onu hissettiğimi O'nu aradığım zaman yaşıyordum öyleyse O vardır O O'nsuz yaşanmayan şeydir .Allah'a bilmek ve yaşamak bir ve aynı şeydir Allah yaşamdır Allah'ı arayarak yaşadığın takdirde yaşam Allah'sız olmaz"
Şunu artık iyice kavramıştım ki :İnancın verdiği cevaplarda insanların en derin bilgeliği saklıydı ve akla dayanarak onları yadsımaya hakkım yoktu bu cevaplar sadece ve sadece yaşamın sorusuna cevap veriyordu
İnanç hangi cevapları verirse versin ve bu cevapları kime verirse versin, inancın verdiği her cevap insanın ölümlü varlığına sonsuzluk anlamı katıyordu; yani acılarla, fedakâr-lıklarla ve ölümle yok olmayan bir anlam. Bu demektir ki yaşamın anlamı ve imkanı yalnızca inançta bulunabilir.