fatma
@herhangibiri6
Kalabalığın ıssız yeriİnsan ve Duygular
▪⚘
“Herkes kendi kendine konuşuyor aslında” dedi yanındakine, “birilerinin onu dinliyormuş gibi görünmesi bu gerçeği değiştirmiyor”
Bir insanın bir diğerinin içinde gidebildiği yol, alabildiği mesafe her geçen gün kısalıyor. İnsanın insanı bilmesi, anlaması, hissetmesi en iyimser nitelemeyle zorlaşıyor. Herhangi birimizin böyle bir gayreti var mı, o da tartışılır. İnsanların birbiriyle hiç olmadığı kadar iç içe, dışa dönük, ‘teşhirci’ yaşadığı bir devirde, herkes neredeyse kendi içinde kilitli kalmış durumda. Bu ıssızlığı, farkında olsun olmasın herkes yaşıyor bir parça içinde bugün.
“Ey zaman, uzaklaşmaktasın benden şimdi./ Yaralanıyorum her kanat çırpışınla./ Ama kalınca yalnız, söyle, neye yarar ki/ dudaklarım, gecem ve gündüzüm tek başına?/ Yok bir sevgilim, bir dört duvar,/ ne de bir iklim, gönlümce./ Bütün kendimi adadıklarım, ömrümce,/ ansızın zenginleşip beni harcamaktalar” diyor Rainer Maria Rilke, bir şiirinde.
Devre özgü olumsuzlukların ötesinde, bir insanın diğerini tamamen anlaması, anlayabilmesi, sözlerini, davranışlarını, hissedişlerini, hayallerini anlamlandırabilmesi yine insanın tabiatı icabı kolay değil ve hatta pek o kadar mümkün de değil. Çünkü herkesin kendi olduğu yerde başkalarından ayrılması, başkalaşması kaçınılmaz. Aksi halde hepimiz aynı insanın birer kopyası olurduk. Duyguların, hissedişlerin, düşünüşlerin, özleyişlerin farklı köklerden beslendiği yapılarız hepimiz. Bir parça birbirimize yaklaştığımız, yakınlaştığımız zamanlar oluyor olsa da, esasta aynı insanda bütün bütüne buluşabilmemiz, duygusal ve zihinsel olarak örtüşebilmemiz mümkün değil. O halde, hayatını derinleştirecek anlamı arayan herkes, onu kendinde aramalı... Çünkü hakikatin tarifi, duygusu, düşüncesi orada, bunu başkalarından bulup alamayız. Kendimizle içten bir
fatma
Ey zaman, uzaklaşmaktasın benden şimdi.
Yaralanıyorum her kanat çırpışınla.
Ama kalınca yalnız, söyle, neye yarar ki
dudaklarım, gecem ve gündüzüm tek başına?
Yok bir sevgilim, bir dört duvar,
ne de bir iklim, gönlümce.
Bütün kendimi adadıklarım, ömrümce,
ansızın zenginleşip beni harcamaktalar
⚘ 
Rainer Maria Rilke
Rainer Maria RilkeReklam
Hayatın en memnun olduğu anında bile, ruhundaki eksiklik hissi bir başka ihtiyaç duyuyordu .
fatma
şimdi zannediyordu ki , bu ihtiyaç ancak böyle bir sıcak bir sevgiyle ,böyle dostane bir bağlılıkla tatmin edilecek...
Eylül
Eylül
Ben, mescidlerin yükseltilmesiyle , emrolunmadım. Yemin olsun! Sizler mescidlerinizi, yahudi ve hiristiyanlar gibi süsleyeceksiniz! (Buhari)
fatma
Mescidler hakkında övünme olmadan kıyamet kopmaz. (Ebu Davud)
Günü Hz. Muhammed Gibi Yaşamak
Günü Hz. Muhammed Gibi Yaşamak