sena
@herius
we understand death only after it has placed its hands on someone we love.
27 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Hayatım değişiyor ve ilerliyorken, o çocukluğumda kalıyor. Bu mantıklı mı?
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Dünyanın kalanı, ben de dahil, hayatına devam etmişti ama tam o yerde annemin vefatından beri hiçbir şey değişmemişti.
Dürüst olmak gerekirse, son seneme eşlik eden ve annemin yokluğunun birçok kez hatırlatıcısı olan o boşluk hissine hazır değildim. Son sene fotoğrafları, yıllık mezun buluşması, üniversite başvuruları, balo, mezuniyet... Çünkü hiçbir şey, hissetmeyi planladığım gibi hissettirmiyordu. Her şey, yalnız hissettiriyordu.
Sevdiğin birini kaybetmek. Bu herkesin yaşadığı bir his mi? Sanmıyorum. Yaşamadan bilinmesi gerçekten zor.
İnsanın dünyasını başına yıkan o kayıptan önce başka biri, sonrasındaysa bambaşka biri olduğunu düşünüyordum.
