Saat gece yarısına geliyordu ve kafam her zamanki gibi karışıktı. Bilirsiniz hiçbir şey yolunda gitmez: kadınlar, iş, işsizlik, hava, köpekler. Sonunda oturur kalırsın otobüs durağında ölümü bekler gibi.
Sorunlu bir adamım ben ve sorunlarımın çoğunu kendim yaratıyorum galiba. Kadınlardan, kumardan ve insan topluluklarına duyduğum nefretten söz ediyorum. Topluluktaki insan sayısı arttıkça nefretim de artıyor.
Yirmi yaşlarındaydım, çok içiyor, kötü besleniyordum ama güçlüydüm hala. Bedenen demek istiyorum, ki hayatımda her şeyin ters gittiğini düşünürsen bu da bir şanstı.