Durdu zaman,
Durdum ben.
Yine konuşmalar dönüyor beynimde,
E tabi sen eksik kalmazsın en temel mesele.
Tartışmalar dizmişsin içime.
Attım yine kendimi yollara,
Bu kafamı ne yirmi yıllık şarap toplar,
Ne de seninle yaktığım cigara.
Derin bir soluk çek,
İçin benim gidişlerimi biriktir.
İki dize de sen koy demliğe,
Koyusu beni benden götürür.
Yudum yudum içiyorum çayından,
Bu kadar demli olması normal mi?
Galiba yine eklemişsin ruhundan,
Bir yerden sonra içilmez oldu soğukluktan.
Üşüyorum,
Tir tir titriyorum kollarında.
Sanki son kez güneşi görsem,
Dünya seni bana gösterecek.
Güneş bile küsmüş,
Bu gidişte gözükmeyecek.
Bu sefer çayı ben koydum ocağa,
Bu koku da ne deme?
Yüreğimi de pişirdim ocağın ucunda,