...
Sayıklayan bir ağaç gibiyim Omayra
uğultusu geliyor ta derinden
gövdemin geçtiği masalların
içimdeki deprem ayakta tutuyor beni
geri dönüp vuruyor çalınmış zaman
bak sana korkaklığımı veriyorum
var olmanın bütün varoşlarından
ben yenildim, işte silahlarım
tılsım tamamlandı
sonuna geldim çizgilerini sildiğim
bir büyük haritanın
Aşkım ölümün sınırında Omayra
olduğun yerde kal kımıldama!
M.Mungan/omayra
Mutlak bir ekip çalışmasıdır
Üç el oyuk bir yağış biçimidir ölüm
Demişken diyelim ve öyledir
Olmayan davaların işi değildir divana kalmak
Yada aşkın ara sokağında
Balkondan sarkmak
Çünkü; çocuk oyuncağıdır harç taşımak
Taş toplamak, kuyu kazmak...
Seyyidhan Kömürcü