Bu şehirden gidiyorum
Gözleri kör olmuş kırlangıçlar gibi
Gururu yıkılmış soyatlar gibi
Bu şehirden gidiyorum.
İnsanlar taş gibi bana yabancı
Ağaçlar bensiz hüküm giyecek bulvarda
Bir tanbur bir yalnızlığı anlatıyorsa
O ışıksız pencereden
Ben onu duymuyor gibiyim
Bir ağaç ölüyorsa kapınızın önünde
Ben onu bile duymuyor gibiyim.
Bu şehirden gidiyorum
Gömerek geceyi içime
Sabahın hüznünü beklemeden
Gidiyorum bu şehirden.
Erdem Bayazıt
bugün dosttan bir haber aldım
denize vuran yakamoz..
ya bu ömrü yeniden yaz
ya bu oyunu yeniden boz
ne bir adım atacak gücüm var
ne bir adım geri gidecek takatim..
yürek paramparça
beden üflesen toz..
~zeyzey
gün ağarmadan uyuyamam
düşüm bile yalnızdır
uyku sığmaz dolu gözlerime
kırgın, ürkek, tek kalırım
göğsümdeki fırtınayı bilen yoktur dünyada
gün ağarır, ben giderim, dostum değil uykular