sanki hiçbir şey uyaramaz
içimizdeki sessizliği
ne söz, ne kelime, ne hiçbir sey
gözleri getirin gözleri!..
başka değil, anlaşıyoruz böylece;
yaprağın daha bir yaprağa değdiği
o kadar yakın, o kadar uysal
elleri getirin elleri!..
diyorum, bir şeye karşı komaktır günümüzde aşk;
birleşip salıverelim iki tek gölgeyi.
artık tırtılları beslemiyor
bahçenin orta yerindeki dut.
başıma kondu ebedî sükût.
gün, yeniden doğmak istemiyor.
kuşla oldumsa da senli benli,
beynimi kurcalayan bir kurt var:
anlamak istiyorum, ne yapar
rüzgârı boşalınca yelkenli?