"üç kat mutludur kendine güvenen kadın,
bunu yüreğinde duyup ne daha iyiye bakan
ne de kötü bir kadere uğramaktan korkan;
azgın fırtınalar dikilse de yoluna;
sağlam bir gemi gibi dev dalgaları yarıp,
kendi rotasından başka hiçbir yere sapmayan;
ve aldanmayan bakıp güzelliğine havanın.
böyle bir özgüvenin hiç gerekmez korkması
ne hasetinden, ne garezinden düşmanın,
ne de lütuf dilenmek için dost eline bakması;
kendi gücünden gelen değişmez metanetle
eğilmez asla o, hiç kimsenin önünde.
ne mutlu o kadına ki ayrılmaz özgüvenden,
ne mutlu o erkeğe ki böyle bir kadını seven."
spenser.
insanlar, başlarında farkında olmadıkları soytarı şapkalarıyla, boş hayaller kurarak; herkesin yalanları apaçık ortadayken, kendi yalanlarının hiç belli olmadığını düşünerek; tüm dünya lamba ışığında sarı görünürken, sanki bir tek onlar pembeymiş gibi kendilerini herkesten farklı görerek ne kadar gülünç oluyorlardı.