❝ Ezcümele, kadın çirkinse, bu kâh "ukala" kâh "dünyayı bereketlendirmeye yeteneksiz bir barbar" olmaya cüret etmesindendir. Haklarına sahip çıkan, belli bir eşitlik ve toplumsal statü isteyen kadın çirkindir; çünkü şimdiye kadar erkeklerin hakkı olan rolü kendisine tahsis eder. Fiziksel olarak çirkin olmasına gerek yoktur, fakat artık "kadın olmadığı için" çirkindir. Sadece erkeklere ve onların isteklerine ait olan şeyden başkasıyla ilgilenmez. Böylece feminizm kadını kendi doğasından koparır ve onu çirkinliğe atar.
Şayet kadın güzel ve arzu edilir olmayı reddediyorsa, dişil ve eril rollerin paylaştırılmasına da itiraz eder ve erkeklerin elinde bulundurduğu iktidara erişme konusunda da hak iddia eder. Tam da bundan ötürü, erkekler üstünlüklerini muhafaza etmek isterlerse, her tür vasıtayı devreye sokarak kadınların siyasi alana katılmasını engellemelidirler. Bunu yapmak için kadınları tehlikeli ve kötü yürekli süfrajet, okumuş, isyankâr kadınlar olarak göstermekte tereddüt edilmemelidir. Bazıları kadınların haklarını korumasının kökeninin, onların fiziksel kusurunda bulunduğunu bile iddia etmişlerdir. Bu tür bir eleştiri "çirkinliğin münhasıran süfrajizme bağlı" olduğunu düşünen çoğu gazetecide de mevcuttur. Süfrajizm böylece "güzelliğe karşı çirkinliğin intikamı" olarak özetlemiştir. ❞