Bazen hiç bitmeyen, sonu gelmeyen uçuk hayallerimin ortasına biraz umut olsun diye mum diker ve ucunu ateşe verirdim. O ateş beni hem yakar, hem de aydınlatırdı. Mutluluğa ulaşırken cayır cayır yanardım her adımda.
Biri gelir, hayatta yapmam, dediğin ne varsa fazlasıyla yaptırır ve yaparken zerre pişmanlık duymazsın bile çünkü kendinde değilsindir. Aşk bir hastalıktır ya da bu his her neyse. Zamanla saplantılaşır, engel olamazsın. Ve o öyle biridir ki, ilacın olduğunu bilirsin ama içtikçe yaran daha da açılır, daha da acır.