Yol uzun, güzergah zorlu; ne demeliyim?
Zarif kardeşim benim,
Seni aldım yanıma, ikizimi almış yürüyor gibiyim.
Sana yıldız sana güneş mi demeliyim,
Günümde hayret gecemde hayret istedim
Yer yer senin gibiyim ben yer yer kendim.
İnsan olan yerlerim çok ağrıyor,
Olsun, yine de sen kapanma, şu sıra benim,
Yerine bırak ben incineyim
Birhan Keskin
Annemin bir şiir defteri vardı
Yaprakları gitgide sararırdı
Hep sararan bir şey olarak kalmışsın aklımda.
Sanırdım,
Bu dünya karaciğerinden hastadır.
Sanırdım,
Boyama sarışın bir kadındır zaman,
Hep hayatını anlatır.
Eski bir şiirsin sen,
Unutulursun, unutma!
Dekolten fazla kaçmasın aman,
Ayıplar sonra Anadolu, yakanı kapa!
Konuşma, konuşmak istemezsen,
Ben konuşurum tavanda koşuşan ışıklarla
Hep aynı şeyi söylerim
Beni anla.