Haller evliyaya, makamlar abdallara mahsustur. Senin hidayetini temin ise Allah’a aittir.
neden seni düsününce salincak oluyorum sarsilyorum güney kutbundan kuzey kutbuna basimi kah ekvatora vuruyorum kah buz daglarina sonra sarp bogazlarina takilip kaliyorum çaresizligin sen her zamanki gibi zehirli bir mesale tasiyorsun ellerinde, ellerin en kahraman en uzun ömürlü rüyasidur sessizligin
kendime haksizlik etmemeliyim kaldirmaliyim üzerimden boslugun gövdesini
folleri geçmeye cesaretim kalmadi
aldin elimden bulut adina, yagmur adina en varsa tüm planlari aldin elimden, tüm hayalleri bildigin âdemlerden degilim, rengim bambaska kimligim yesertir topragi her gün fiskurir yeryüzünün kurak mahremlerine her sabah baska bir günes dogar içimde hasretin iner kalbimde derine, daha derine karanhklan almahyim öyleyse üzerimden son kez kapanmahym senin o narin mona lisa ellerine
Vitrinleri sevmeyen bir kalbin toprağında
büyütmeyebilirdin umutlarını…