Aşk her zaman başladığı şiddetle bitmeli.
Başladığı şiddetle bitmiyorsa, aslında hiç bitmiyordur; içinizde bir yerlerde çürüyordur.
anahtar sesleri vardı kilitsiz bir odanınDuygu Durum Dump
3ten sonra herhangi bi saatte.. senin gönlün dâima meshûr ve müsahhardır minvalinde bir ağırlık takılırsa zihnimin iplerine, kedilerin gün aşırı oynayıp yumak haline getirdiği o ipi boynumdan çıkartmam gerekir. bazı şeyler hep çok ağırdı, portakal hep çok nadirdi farsça bir şarkıda ve sen hep aynı gözlerde sakladın kirlerini.
kimse gelmez, kimse duymaz çünkü kimse dinlemez ama ben bazen kapının arkasında birisi olduğunu düşünürüm. birisi kapının önünden geçerse ayak sesleri bana geldi sanırım. yalnızlığı cisimler ötesi bildiğimden sözünü edemediklerimde dönüp kendi kendime sarıldım, daha ötesi yoktu. bunu ilk yaptığımda, kendi kollarımı omuzlarımda ilk defa hissedip de hıçkırıkların sessizliği böldüğü odada, daha yalnız olamayacağını idrak ettim insanlığın. hiçbir büyük söz edilmemeliydi nefes üstüne. Lunara ne işgüzar bir hayalet ki insanı bu saatte yakalarmış, insaf et hiç var olmamış hayaller ve unutulabilecek acılar hatrına insaf et de bırak zihnimi ve iplerini. öyle korktum ki gerçek olmandan... hiç gerçek olamayacak olmadan bile çok. hala ateşin her şeyi yakmasını bekliyorum yangının sönmesi için.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bu erkeklerin saçma özgüvenlerini de anlamıyorum. Canım iyisin hoşsun da ne kadar hoş olursan ol dünyada senden başka erkek mi yok? Bu afralar tafralar neyin nesi? Ben gencim güzelim senin yanında. Ben niye senin peşinden koşayım, sen koşacaksın beni kaybetmemek için. Kaybedersen de eyvallah, biri gider biri gelir. Ya da hiç gelmez, yalnızlık da güzel şey doğrusu. Kafa rahat.
Huzuru düşünmeliyiz
Huzuru düşünmeliyiz çünkü huzur bazen hep bildiğimiz güvendiğimiz bir yerde bazen daha önce hiç tanımadığımız bir insanda bazen bir nehirin o sakin sesinde bazen ise sadece içimizde …
Peki ya ne zaman yok bu huzur ?
Ya hep güvendiğiniz yer yerle bir olsaydı ya huzur veren o insanla hiç karşılaşmasaydık ya nehir hiçbir zaman sakin olmasaydı o zaman kalır mıydı içimizde huzur ?
Yada hiçbiri hiçbir zaman olmasaydı işte o zamanda bulurduk huzuru. Gene hissederdik içimizde. Çünkü ruhumuzu ancak böyle beslerdik.
"Yeniden sevsek mesela…
Hiç kırılmamış gibi, hiç yanılmamış gibi Yaralarımızı saklamadan, korkuları kuşanmadan, sadece 'biz' olarak."