İnsanları okumayı ya da okumaya çalışmayı seviyorum ama özellikle sevdiğim insan sayısı ile aynı çoklukta değil . Birinin gözünün içine bakınca büyük bir kayıp verip vermediğini anlamak benim için çok da zor birşey değil , en azından onlara geldiği kadar zor değil . Bugün aynaya baktım iyice yaklaştım ve gözlerimi gözlerime diktim , ne kızsın dedim kendi kendime ; bir kendine boş bakıyorsun , bir kendine anlamsız , bir kendi verdiğin kayıbı bulamıyorsun acaba dedim içimden ; insanlara bakan gözlerle , bakana bakan gözler aynı mı ? Yüzüm değişti sonra dikkatim dağılmaya başladı silikleştim döndüm arkama arkamdaki de bendim . Önümde , arkamda , sağımda , solumda hep ben vardım beni bana engelleyen bir tek ben .