“işte yine kaybolduk,”
dedi büyük panda.
“öğrendim ki, kaybolduğumda en başa dönüp yola neden çıktığımı hatırlamaya çalışmak işimi kolaylaştırıyor,”
dedi küçük ejderha.
ilk acı değilsin, dedim. son acı da olmayacağım, dedi. sevmenin ötesini görmek istemiştim, dedim. oradan geliyorsun, dedi. sözcüklerden duvar örülmezmiş, dedim. kurduğun konaklarda insanlar kendini seviyor, dedi. yalnızlık hiç geçmiyor, dedim. yazıyorsun ya, dedi.
yalnızlık, ah o canımızla çerçeveli kapımız, penceremiz. ey anıların dalsız gölgesiz günbatımı… bilmem ki bir gün açılır mısınız zamanın gök bahçelerine.