Son zamanlarda okuduğum en etkileyici kitaplardan biriydi. Günboyu nedenini nasıl açıklayabileceğimi düşündüm. Ben genel olarak titizlikle kurgulanmış kitaplardan çok hoşlanırım ancak kitapta anlatılanlar o kadar vurucu ki, kurgunun özgünlüğü kitabın etkileyiciliğini arttırmak görevi görüyor. Kitabın konusu genel olarak savaş, ve özel olarak o dönemi deneyimleyen ikiz kardeşler. Yazar hem gerçekte neler olduğunu, hem çocuklardan birinin ağzından kendi deneyimini, hem de çocukların bu dönemi nasıl hatırlamak istediklerini anlatıyor. Çok sade cümleler, kurgunun başarılı geçirgenliğiyle, çağrışımsal, sarsıcı bir deneyime dönüşüyor. Bitirir bitirmez de tekrar okumaya başlamak istiyorsunuz. Yazarı savaş gibi ağır bir konuda adeta matematik dehasına dönüştürüyor. Önünde saygıyla eğiliyorum..