Ö. Ö.
@higherself
329 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Yeryüzünde hiçbir tür insanoğlu kadar acımasız değildir. Bu olanları, özellikle de etrafımızdaki dilsiz hayvanlara nasıl açıklayabiliriz? Fakat ilk günler en kötüleridir; her şeyin, aşkın olduğu kadar suçların ve acının da zamanla unutulacağını düşünmek insanı rahatlatır.
Teller hala onun şarkısını çalıyor;
Kırık bir şarkı bu, bir aşk armağanı;
Ama iradem ona güç veriyor,
Asla yalnız yürümeyecek bu yolları.
Pek az şey seven bir kalp kadar sebatsız, istikrarsızdır, yine de bütün dünyada, kimse insanın duygularını seven bir kalpten daha iyi anlayamaz. 
Bebeğin bu denli küçük, bu denli narin olması onu şaşırtmıştı. Özür diler gibi, “Pek bir şeye benzemiyor,” dedi, “aslında ne kadar korumasız olduğunu görünce, insanoğluna üzülmemek elde değil.”
Bir umutla, çok uzaklardaki sabahı düşünmeye çalıştı, çünkü insan hep bir teselli peşindedir; tüm umutlar tükendiğinde, insana hala canlı olduğunu hissettiren şey, bu teselli arayışıdır.