Aşk, ilahi anlamda doğru tanrılar olmadığı, aksine ellerine yüzlerine bulaştırarak da olsa ne kadar çabalarlarsa çabalasınlar 21. yaşına nasıl ve neden geldiğini asla anlayamayan, aklı karışık zavallı oldukları ortaya çıkan iki gerçek ebeveynin yerini doldurmak için ümitsiz bir yalandır. Yaratıcılığını kullanıp onu başka bir şeye dönüştürmediğin sürece, aşk bu değildir. Ama çoğunuz bir şeyler yaratmakta pek de iyi sayılmazsınız. "Güzellik ona bakan gözdedir." Ne yerinde laf ama. Benim seyirlik güzelliklerim ikinci kez baktığımda neden gözden kaybolup bozuluyor o zaman?
Gerçeği kabul edelim, evleneceğim adamın yarı-tanrı olmasını istediğim için kendi kişiliğimin tehlikesi altındayım ve etrafta böylelerinden çok olmadığı için, bilinçsizce kendiminkini üretmeye çalışıyorum. Ve sonra geri çekiliyor ve mükâfatın somut ve kabul edilebilir olduğu şiir ve edebiyatla keyifleniyorum. Ben öyle çok derin düşünmüyorum gerçekten. Çok derin. Var olmayan romantik bir kahraman istiyorum.
Lord Chaol'un ondan durmasını istememesinin nedeni acıya nasıl tahammül edeceğini öğrenmiş olması mıydı yoksa bir şekilde o acıyı hak ettiğini düşünmesi miydi?