“Camımıza düşen şu damlaların yolculuğundan toprağın altında kendine tüneller açan böceklerin hayatına kadar, her hikâye anlatmaya değerdir, kızım. Önemli olan o hikâyeden kendine ders çıkaracak ya da dinlerken ondan keyif alacak kişileri bulmaktır. Her hikâye herkese anlatılmaz.” Damla'yı çok severek takip eden biri olarak kitaplarını okumayı hep erteliyordum çünkü yorumlarda (özellikle gümüş yürek için) sakin bir kitap olduğu, yavaş ilerlediğini görüyordum. Şehrime geleceğini öğrendiğimde , onunla tanışmayı çok istediğim için bütün kitaplarını aldım ve ilk bu kitabını okumaya başladım. Meğer benim böyle bir kitaba ihtiyacım varmış . Okurken bütün sayfaları post-it'lemek istedim . Her bir öykü benim için çok özeldi ve her birini bitirdikten sonra bir süre durup karakterleri benimsedim . Bazı kahramanlarımızın hayatlarına nasıl devam ettiklerini diğer hikayelerde görmek beni duygulandırdı , çok güzel bir detay olmuş. Öykülerden arasından favori seçmek zor ama en aklımda kalanlardan ikisi Yeminkıran ve Meyre'nin öyküsü. Pek çok kişiye hitap edebilecek tarzda bir kitaptı o yüzden herkese önerebilirim