Zamana ihtiyacımız yok, şimdiden sonsuzluğun içindeyiz
“saatlerini çatılardan fırlatarak zaman dışı sonsuzluğu seçenler ve sonraki on yıl boyunca her gün çalar saat sesine uyananlar,”
İnsanlara iyilik yaptıklarında duyduğumuz sevgi, hata işlediklerinde duyduğumuz nefrete kıyasla öyle küçük ki, en kolayı hiçbir şey yapmamak, hiçbir şey söylememek, hiç kimseyi sevmemek oluyor.