Hilal
@hilal_zumra
"Cadılar Bayramı Cinayeti"Edebiyat
Cadılar Bayramı Cinayeti romanında Bayan Oliver, kalabalık bir Cadılar Bayramı partisinde boğularak öldürülen küçük kız Joyce'un katilini bulmak için dostu Hercule Poirot'tan yardım istiyor. İngiltere'nin küçük, herkesin birbirini iyi tanıdığı ya da en azından buna inandığı bir kasabasında cinayeti araştırmaya başlayan Hercule Poirot, o akşam partide olan herkesi eski dostu Spencer'ın yardımı ile öğreniyor ve kimin katil olabileceğini bulmak için kasabadaki herkesten diğerleri hakkında bilgi topluyor. Romanda dönem İngilteresinin sorunlarına, geçmişe bakılarak değişen koşullarına değiniliyor; kırsalda yaşayan İngiliz halkının gençlere ve suçlulara bakış açısı gözler önüne seriliyor. Bakış açılarının bazı noktalarda doğruyken çoğu zaman yalnızca ön yargıdan ibaret olduğunu söyleyebilirim, karakterlerin ön yargılı olabileceğini hesaba katmadan söyledikleri her şeyi kabul ederseniz katili bulmak ne yazık ki mümkün olmaz. Ancak söylediklerini de büsbütün kulak ardı etmemek lazım çünkü hiçbir detay boşuna verilmiyor, örneğin on yaşındaki Leopold'un kapı dinleme huyu gibi birçok küçük ipucu veriliyor ancak onları kolayca birleştirmek mümkün olmuyor, ihtimalleri değerlendirmeniz ve neye inanıp inanmaycağınıza iyi karar vermeniz gerekiyor. Ben katilin kim olduğunu ve olayların nasıl gerçekleştiğini sanırım kitabın son yetmiş sayfasındayken anladım ancak bitirdiğimde gördüm ki benim de gözümün önünde olmasına rağmen parçaları birleştiremediğim olaylar varmış. Yalnızca bir cinayet değil birbiriyle bağlantılı birçok olayın incelendiği ve çözüldüğü bir roman, On Kişiydiler romanından daha karmaşık oldugunu söylemek yanlış olmaz sanırım.
On kişiydiler ve sonra kimse kalmadıEdebiyat
Polisiye kurgularda en sevdiğim şey kendimizi dedektifin yerine hiçbir engel olmadan koyabiliyor oluşumuzdur. (Emin olun buna fırsat tanımayan çok kitap var) Kapaktan, kapak arkası yazısından ve bu kitap hakkında duyup okuduğunuz her şeyden anlaşılacağı üzere olaylar izole bir adada geçiyor. Adaya gizemli bir iş insanı tarafından davet edilen sekiz kişi ve iki hizmetliden birinin ansızın öldüğü ve diğerlerinin en karanlık sırlarının ortaya serildiği gece adada hem yapabilecekleri hem de bildikleri bakımından tehlikeli, konukların deyimiyle aklını kaçırmış, bir katil olduğuna karar veriyorlar. Ancak sorun şu ki malikânenin uşağı, adada bu on kişiden başka kimse olmadığına emin. İşte tam bu yüzden kendinizi bir dedektif ilan ederek tüm karakterleri dikkatle inceliyor ve katilin kim olabileceği hakkında teoriler oluşturabiliyorsunuz. Karakterler tabii ki sizin arkanızdan da iş çeviriyorlar :) ancak gerçekten ama geçekten dikkatli okursanız (ben notlar alarak okudum) katili bulmak ya da en azından birkaç şüpheli elde etmek imkansız değil. Meşhur cinayet dosyalarından birini çözüyormuşsunuz gibi okuyabileceğiniz ancak bir oyundan çok daha nitelikli bir kurgusu olan bu kitap, karakterlerin hikayelerine değinirken size de ahlâk anlayışınızı sorgulatıyor. Siz, kimsenin öğrenmeyeceğine kesinlikle ve kesinlikle emin olduğunuz bir suç işler miydiniz? Ya da bu suç ne kadar ağır olurdu?
Hüseyin Rahmi Gürpınar, "Kesik Baş"Edebiyat
Roman, bir sarhoşun alışılmadık bir yolla kesik bir baş bulmasıyla başlıyor. Remzi ve Seyit efendiler ise bu kesik başın kime ait olduğunu ve bu cinayeti kimin işlediğini bulmak ile görevlendiriliyorlar. 1920'lerde bir cinayet nasıl çözülür, şüpheliler nasıl bulunur ve takibi yapılır, olay yerindeki bulgulardan ne türlü çıkarımlar yapılabilir gibi soruların cevapları kitapta ziyadesiyle var. Yer yer Remzi ve Seyit efendilerle birlikte okurun da aldatıldığı ters köşeler de mevcut kitapta. Uzun bir araştırma sürecinin sonunda Hüseyin Rahmi'nin alışık olduğumuz tarzında, uzunca bir mektupla son nokta konuluyor. "Cinayet, herkesin hayatında vardır." diyor karakterlerden biri, bu düşüncesini sağlam bir şekilde savunuyor da. Kitabın son sözünde de yazarı bu konudaki görüşlerini ve tespitlerini okuyoruz, ona kalırsa öldürmenin bir çözüm yolu olması insanlığın bir hastalığı.