Hilal Arı
@hilalari
Sapere aude.
İstanbul
445 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bende derin etki bırakan inanılmaz bir eserdi.
Puan vermedi·308 syf.··
Beğendi
·2020 60. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 28 Aralık 2020 15:26
Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?
Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?
Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden?
Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu.
Kitaba başlarken cidden bi an algılama problemi mi yaşıyorum demekten alıkoyamadım kendimi, çünkü kitap bir masalla başlıyordu akışı nasıl etkileyecek diye bayağı düşündüm açıkçası ancak kitabın sonlarına doğru yaklaştıkça masalın sırrını çözdüm ve kitabın konusuyla ne kadar da bağlantılı olduğunu gözlemledim ve bu beni kitaba daha çok yakınlaştırdı.Kitap adeta hayal ile gerçek arasında köprü görevi üstleniyordu.
"Bu roman hakikatlerin hayalle süslenmesidir" kitabı okuyanların şüphesiz altını çizdiği ilk cümle bu olmuştur.
Başından sonuna kadar hiç kopmayan,insanı bir duygu eşiğine getirip sonra da oradan inmesine izin vermeyen bir eserdi.Psikoloji,tarih,felsefe aşk, acı,kendinden kopuşlar,akıl ve idealler savaşları öyle güzel işlenmiş ki kitabı elimden bırakmak istemedim.Kitapta etkileyici çok fazla cümle vardı bu da bende aynı şeyi defalarca okuyup her seferinde tekrar okuma isteği uyandırdı.
Nesilden nesile aktarılan bu ruh göçünün mazisi iki bin yıl olan bu eserde yazar, yer yer şiirleri ile adeta ruha dokunuyordu. Nihal Atsız'ın Selim Pusat'ın iç dünyasındaki çelişkileri önümüze bu denli gerçekçi serişini çok beğendim, kitabı okurken insanın kendinden pay çıkarmaması elde değildi.Ennihayetinde hangimizin ikilemleri, acı yanları, anlamı kayıp kederleri yoktu ki zaten. Olmaması için de ruhsuz olmak lazım galiba.
Final kısmına gelince zaten ağzınız açık kalacak bu ne ya falan diyeceksiniz kendinize, hayal mi gerçek mi diye çelişeceğiniz anlar olacak veee bu anlamda Ruh Adamın kesinlikle ruhsuz olamadığı serilecek gözlerinizin önüne.
Kesinlikle okumanızı tavsiye ederim. Bugüne kadar okuduğum en
Reklam
Puan vermedi·112 syf.··
Beğendi
·2020 51. kitabı
·10 saatte okudu
·Okunma: 11 Aralık 2020 03:26
Bana bu kitabı okumadan önce şiir nedir diye sorsalar galiba şunu derdim:
İnsanların duygu boşalmasının kağıtta anlam bulmuş hali işte başka ne olabilir kii..diye de eklerdim.
Fakat durum benim sandığımdan çok çok dahasıymış
Hani Özdemir Asaf demiş ya; "Bütün renkler aynı hızla kirleniyordu birinciliği beyaza verdiler". diye.
Bende şiir anlayışımın değişmesindeki birinciliği bu kitapla Özdemir Asaf'a vermiş bulundum. Okumanızı tavsiye ederim, yeni başlayacaklar için de bence bu kitap güzel bir başlangıç olabilir.
Kitap hakkındaki düşüncelerime gelecek olursak;
Özdemir Asaf sade bir dil kullanıyor gibi görünse de derin anlamlar taşıyan cümleler kurmuş. Yaşadıklarını, çevresindeki olayları soyutlaştırarak düşünce planına aktarmış.Kısacası kelimelerle oyun oynamış diyebiliriz. Şiirlerinde her ne kadar duygu ön planda olsa da sözlerin mana derinliklerini ve düşündüren yanlarını görmezden gelemeyeceğim.
Gözümden kaçmayan diğer bir nokta ise yalnızlığı çok fazla benimsemiş , yalnızlık adına cümleler yazmış;
“ Yalnızlık
Müziğin bile seni dinlemesidir .” En bilindik satırlardan bir tanesi de “ Yalnızlık paylaşılmaz,
paylaşılsa yalnızlık olmaz .” Gibi pek çok cümle yer alıyor.
Sanırım iç dünyasındaki yalnızlığını bu gibi cümlelere tasvir etmek istemiş.Belki de bu sayede duygu aktarımı okuyucuya daha hızlı geçmiştir kim bilebilir...
Son olarak söylemek isterim ki; Bazı şeyler yalnızca yaşayarak tecrübe edilemez bazen yaşanmışlıkları okuyarak varolanı deneyimlememiz gerekir bunun için okumayı sevin, şiiri sevin, onu anlamaya çalışın ki orada kendinize ait parçalar bulabilesiniz.
