Hilal
@hilalperen
Korku kitabı sevgisini bir kenara bırakıp ebeveyn kitaplarına merak salmış biri, affet beni Stephen King
Annelik serüvenimde iç güdüsel olarak çoğu şeyi doğru yaptığımı bilmek biraz beni rahatlattı ama son zamanlarda yolunda gitmeyen şeyler vardı ve bu kitap bana merhem,ilaç ya da ismi her neyse, kalbime bir şifa dokunuşuyla geldi. Olayları onun kalbiyle hissedebilme, onun gözüyle görebilme yetisi kazandığım ve kendi iç muhasebemi yaptığım müthiş bir kitaptı. Son söz-leşmede gözlerim doldu kitabın bitişine mi, son günlerde okullarda yaşanan olaylara mı, kendi evladıma mı bilmem ama gözlerim dolu bitirdiğim canım kitabım oluverdi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Okuduğum her kitabı çok içselleştirerek okuduğumdan, objektif okuma yetim olmadığından yarım bıraktım. İmanımı pamuk ipliğine bağlı gibi hissettirdi. Belki biraz ara verdikten sonra dönerim ama şuan nefsime ağır geldiğini söyleyebilirim
Okurken yoruldum. Tek sayfada tek cümleler olsa da anlamaya çalışıp kafa yorarken yorulduğumu hissettim. Bazı cümleleri okuyup geçtiğim için derin anlamları kaçırdığımı düşünüyorum. Kendi adıma söyleyim, durağanlık ve derinlik çok benim tarzım değil. Ben daha sürükleyici tek seferde anlayabileceğim eserleri seviyormuşum. İlginç bir deneyim oldu benim için ama güzeldi.
Bu kitap uyku ile arası pek iyi olmayan kızıma hediye geldi. Uyku öncesinde okudum keyifle dinledi. Görsellerini ve dilini çok beğendim. Şimdi minik yediuyur olup uykuya dalacakmış:)
