Hilal Uslu
@hilaluslu
58 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Okudukça insanın hayatına yedirmesi gereken, bitirip rafa kaldırmalık değil de tekrar tekrar açıp bazı şeyleri hatırlamak isteyeceğim bir kitap. Çoğu psikoloji içerikli kitap gibi kendinizi yetersiz hissettirebilir ancak eksiklere değil de geliştirilebilir yönlere odaklı, anlaşılır ve okunmaya değer.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitap Franz Kafka'nın babasına olan serzenişinden ibaret. Aralarında evvelden beri olan ve biteceğini de düşünmediği bir iletişimsizlik söz konusu. Babasının ona, daha ailesine bağımlı küçük bir çocukken belki de farkında olmadan yaşattığı katı ve zor hayatı anlatıyor. Bunu babasından bir özür veya geri dönüş bekleyerek yazmadığını belirtiyor her fırsatta. Bütün bunlar için onu suçlamadığını da söylüyor. Aralarında yaşanan kopukluğun, soğukluğun sebebi babası açısından hep kendisiymiş. Ne hissettiğini, neden böyle bir insana dönüştüğünü göstermek istemiş babasına.
Kısacası Kafka bu kitapta kelimeler yettiğince kim olduğunu anlatıyor.
Kitabın içinden alınmış inceleme
İlk önce, bu cesaret kırıcı bir doktrin. İlham verici, heyecanlandırıcı ya da moral yükseltici değil. İnsanın görkemini gururunu, kahramanlığını elinden alıyor. Tüm kişisel itibarından, alkışlardan mahrum bırakıyor. Onu yalnızca bir makineye indirgemekle kalmıyor, bu makineyi kontrol etmesine de izin vermiyor. Onu sadece bir kahve değirmenine dönüştürüp ne kahveyi sağlamasına ne de kolu çevirmesine izin veriyor. Mizacına uygun olarak, yegane ve yürek parçalayıcı derecede mütevazı tek işlevi, işlenmemiş taneleri öğütmek. Geri kalan her şeyi de dış etkenler yapıyor.