hividar

Sizden uzaklaşabilecek insanlar vardır. Ve şimdi iyi dinleyin beni, insanlar sizden uzaklaşabildiklerinde bırakın gitsinler. Sizden bir başka insana sizinle kalmaya, sizi sevmeye, sizi aramaya, sizi önemsemeye, sizi görmeye gelmeye, size bağlı kalmaya ikna etmenizi istemiyorum. Demek istediğim, telefonu kapatın. İnsanlar sizden uzaklaşabildiklerinde bırakın gitsinler. Kaderiniz sizi terk eden biriyle asla aynı değildir. Debbie Ford/Cesaret
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
En son bir şeyi ne zaman gerçekten hissedebildim, hatırlamıyorum. Bazı zamanlar eskisi gibi üzülebilmeyi bile o kadar istiyorum ki. Bunu deli gibi istememe rağmen yine bir şeylerden koşar adım uzaklaşıyorum. Hayatın içinde hayattan kaçıyorum. Tekrar hissedebilmek için yalvarıyorum ama bir korkak gibi bunun yanına dahi yaklaşamıyorum. Bunları içimde nasıl yok edebildiğimi de tam bilmiyorum. Bir gün susmayı öğrendim, söyleyeceklerimi yutmayı, şahit olmamak için gözlerimi kapatmayı, çıt çıkarmamayı, yaşamaya devam edebilmek için hatırlamamayı, şimdi bu gereksiz unutkanlıkların zararlarıyla uğraşıyorum. Anlaşılan vücudum unutmayı artık bir savunma mekanizması olarak kullanıyor.

hividar

, şu anda okuyor
%28 (200/712 syf.)
Frank Herbert
9.1/10 · 15,7bin okunma
Gece yarısı kütüphanesi kitabında şöyle diyordu kısaca özetleyeyim: aslında olmak istediğim kişi veya hayal ettiğim hayatı bir yerlerde zaten oldum ve yaşadım ve anladım ki en güzel hayatım, şu an yaşadığım ve memnun olmadığım hayatım olduğunu anladım. Tam olarak böyle demiyordu ama yazar bunu empoze ediyordu. Çok mantıklı aslında sorun varsa çözümüde bizdedir ve istersek yapabiliriz belki de yaptık. Bir yerlerde olmak istediğimiz kişiyi zaten olduk, istediğimiz hayatı da yaşadık çünkü biz, biziz ve istersek olabiliriz, yaşayabiliriz. Sonsuz bir gücümüz var, yaşadığımız hayat kendimizin nasıl doldurmak bize kalmış ve emin olun kötü şeyler yaşasanızda en güzel şekilde dolduruyorsunuz. Sonuç olarak hayatımız kötü gelsede bazen aslında en iyi hayatımızı yaşıyoruz. Eğer bir şeyler yaşanıyor ve hayat kitabımıza yazıyorsak , emin olun en iyisini yazıyoruzdur. Farklı hayatlar, farklı insanlar, müthiş kitaplar...
ya topla yaralı kırlangıçları ya da bu vefasız şarkıyı bitir