Hilal GÜLER
@hlalguler
"Ben oğlumu, İmam Hüseyin için ağlayan öğretmene emanet ettim."
Reklam
İranlılar geçmişte yaşıyor, çünkü geçmiş onların vatanı, çünkü şimdiki zaman hiçbir şeyin onlara ait olmadığı yabancı bir ülke. Bizim gözümüzde modern yaşamın, insanın özgürleşmesinin simgesi olan her şey onlara göre yabancı egemenliğinin ve baskının simgesi: Karayolları, Rusya demek; demiryolu, telgraf, banka, İngiltere; posta dedin mi Avusturya-Macaristan...
Günümüzde seyyahların hep acelesi var ; telaş içinde, her ne pahasına olursa olsun diyerek geliyorlar, ama gelmek bir yolun sonuna varmak demek değil. İnsan her menzilde bir yere varır, her adımda gezegenimizin gizli kalmış bir yüzünü keşfedebilir, bunun için bakmak, istemek, inanmak, sevmek yeterli.
"Şu yüzyıl başında, Doğu uyanmayı başaramazsa yakında Bati'nın gözüne hiç uyku girmeyeceğine tüm kalbimle inanıyorum."
Doğu'nun uyanışına tanık olmak bir ayrıcalıktı; yoğun bir heyecan, coşku ve kuşku ânıydı bu.
Reklam