Hüseyin
@hmollah
Ama zaman , ışığın mevcut olduğu, karanlık ile aydınlığın, gece ile gündüzün birbirini takip ettiği bir yerde olur.
Reklam
Hangi kelimem T harfiyle başlar?
Tanrı, diye bağırdım aceleyle, ne kadar kolay bir soru. Ama yolunda olmayan bir şey vardı, öğretmen hafifçe sıçradı, yüzü de artık öyle güleç değildi. Yanıma geldi, bir şeyler daha söyleyeceğim diye korkuyordu sanki. Bu kelimeyi nerede öğrendin? Şey, mezarlıkta. O anda ilk sıralardaki kızlardan biri, toprak, yoldaş, öğretmen, toprak, dedi.Doğru cevap buydu. Öğretmende böylece onun halatına sarıldı, aferin kızım. Bense Tanrımla kendimi öyle yalnız hissettim ki... Aynı harfle başlayan iki kelimenin olması garipti, sanki T'nin çatısı böylesine azman iki kelimeyi birden taşıyamayacak kadar zayıftı."" Toprak kelimesi T ile başlar. Bizim topraklarımızda tanrı yok!""
Ölüm iyi bir bahçıvandır. Bunu daha o zamanlar, altı yaşındayken, köy mezarlığında, çılgın güller, çiçek açan kokulu çalılar, erikler, yaban elmaları, minik kirazlar ve çürüyen armutlar arasında anlamıştım.
Sahipleri öldükten sonra isimlere ne oluyordu? Serbest bırakılıyorlar mıydı? İsimler bir şey ifade etmeye devam ediyor muydu, yoksa altlarındaki bedenler gibi dağılıp sadece sessiz harflerin kemikleri mi kalıyordu?
Reklam