Hüseyin
@hmollah
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gün ışığı şiir için hiç de güzel bir konu değildir. Güneşe minnet duyuyor olabilirsin, fakat fakat ona methiyeler düzebilir misin? Mısırlılar, Güneş'i bir tanrı haline getirdiler ve böylece onun onuruna ilahiler yazıp söylediler. Işık patavatsızdır ve sen mutsuzken gözünün içine baka baka kızdırır seni. Güneş, bir mutluluk kıvrımını açımlar, fakat "çokluk", hiçbir zaman şiirin kaynağı olmamıştır.
Nietzsche bir yerlerde şöyle demişti : En ağır yükü istiyordun kendin için ve sonunda kendini buldun.
Can sıkıntısı melankolik bir durgunluk; umutsuzluksa kazığa bağlanıp yanan can sıkıntısıdır. İkisi de yaşamın iğrençliğinden doğar.