Hüseyin
@hmollah
Netherlands
228 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Reklam
Bu benim talihsizliğim ; yanımda hep bir ölüm meleği yürüyor, uğramayıp geçsin diye kanla işaretlediğim kapılar seçilmişlerin değil ama o tam da o kapılardan giriyor ; çünkü sadece hatıralardaki aşk mutludur.
Tek başımayım, hep öyleydim; terk edilmiş , insanlar tarafından değil , bu bana acı vermezdi ama neşenin mutlu cinleri tarafından.
Benim için hiçbir şey anımsamaktan daha tehlikeli değil. Belli bir ilişkiyi bir kere anımsadım mı o ilişki ortadan kalkıyor. Ayrılıklar aşkı canlandırır denir ya pek doğru, lakin salt şiirsel anlamda canlandırıyor. Anımsamayla yaşamak tahayyül edilebilecek en mükemmel yaşam. Anımsama gerçeklikten daha çok doyuruyor ve hiçbir gerçekliğin sahip olmadığı bir güvence sağlıyor. Zira anımsanan olaylar zaten sonsuza karışmış, dolayısıyla artık zamansal uğraşı yok.
Reklam