İnsanlardan nefret ettiğiniz ölçüde özgür olursunuz, boş mükemmellikler ve zamanın dışında kalan, tarihin dışında kalan acılar ve mutluluklar yaşayabilmek için insanlardan nefret etmek gerekir. Gördüğümüz haliyle insan denen bu fenomende her türlü hayranlıkta bir değerlendirme yetersizliği ve zevksizlik vardır.İnsanlardan nefret ederseniz doğayı bir özgürlük,bir vazgeçme yolu olarak görürsünüz ve romantikler gibi zihnin yolculuğunda bir durak olarak görmezsiniz. Gelecekle karışarak kendimizi gerilettikten sonra bilincin ulaştığı büyüklüklerin saçmalamasıyla kırdığımız ilk kimliğimizi yeniden keşfetmenin tam zamanıdır şimdi.Kendimde akozmik olan her şeyi yok etme ihtiyacı duymadan bir manzarayı seyredemem. Bitki nostaljisi,toprakla ilgili özlemler, güneşin ölümcül çevrimine tabi olan bitki olma arzusu.