8/10
2026 95. kitabı
Hainin Mührü – Safi Övgü Deveci
Benim bir karakteri sevmem için ilk baştan sarışın olduğunu öğrenmem yetiyor zaten, Hodbin de öyle oldu.
Hainin Mührü, büyük bir tufanın ardından şekillenen yeni dünya düzeninde geçen bir yerli distopya. Hikâye boyunca Ark Ulusu, Kayaşehirleri ve korsanların şehri olan Gezgin Şehir arasında dolaşıyor; birbirinden tamamen farklı kültürleri ve yaşam biçimlerini keşfediyoruz.
Yerli distopya türünde evren tasarımı gerçekten güçlü olan bir kitap. Yazar bu üç farklı coğrafyayı ve kültürü oldukça detaylı bir şekilde işlemiş. Bu yüzden dünyayı tanımak ve kuralları öğrenmek benim için oldukça keyifliydi.
Hikâyede yolları bir şekilde kesişen altı ana karakterimiz var: Arm, Lunu, Hodbin, Öfke, Beau ve Dante. Karakterler arasından Hodbin’i daha kitabın en başında direkt sevdim. Benim bir karakteri sevmem için sarışın olması fazlasıyla yeterli bir sebep zaten, o yüzden onu okumak ayrı bir keyifti.
Öte yandan, kurgudaki bazı karakter adımları ve olayların gelişimi bana biraz hafif geçilmiş gibi geldi. Bu yüzden bazı sahneler diğer okuyucular kadar beni şaşırtmadı ya da sarsmadı diyebilirim.
Yine de kitabın ilk başlarındaki detaylı çevre ve düzen anlatımı hikâyenin içine girmeyi kolaylaştırıyor. Giriş kısımlarını bu şekilde sindire sindire okumayı her zaman çok seviyorum çünkü evreni daha iyi anlamamı sağlıyor. Sonrasındaki kaçış süreci ve kitabın isminin altından çıkan o mühür detayı ise kurguyu çok güzel tamamlamıştı.
Genel olarak yerli fantastik veya distopya türüne karşı bir mesafeniz varsa, bence Hainin Mührü'ne kesinlikle bir şans vermelisiniz. Kitaplığıma iyi ki eklemişim dediğim evrenlerden biri oldu.
Selamlarrr
Bu seriyi ve serinin evrenini okumayı çok seviyorum. Aksi gibi serinin yeterince abartılmadığını da düşünüyorum, lütfen biraz abartır mısınız? Serinin ilk kitabı bana dil olarak bir tık ağır gelmişti ama yazım diline alıştıktan sonra oluşturulan evrene hayran kalmıştım. Serinin ikinci kitabında ise bu zorluğu hiç yaşamadım desem yeridir. Kitabı elime aldığımdan itibaren evren beni direkt içine çekti. Ve bence birinci kitaba nazaran daha fazla olay yaşadık. Şimdi bildiğiniz üzere serinin ilk kitabındaki beşli ekip (Beau-Dante-Lunu-Arm-Hodbin) kitabın sonunda o ulaşmak istedikleri Gizliman adı verilen yere ulaşmışlardı. Ama onların beklemediği şey ise Arm' ın babasının başının bir mızrakta asılı olmasıydı. Hiç bilmedikleri bir adaya adım atan beşlimiz ilk başta hapsedilmeyle sınanırlar. Bu aşamayı geçtikten sonra o diyarın gençleriyle birlikte, geçmeleri istenen sınavlar vardır. Bu beş gencin geldiği yerdeki gibi bu diyarda da kast sistemi mevcuttur. Ama işleyişleri bir tık daha farklıdır. Geçebilecekleri bu sınavlar sonucunda ya Hiç ya da Giz kast sınıfına ait olacaklardır.(soylular ve köleler olarak da düşünebiliriz bunu)
Sınavların başladığı süreçte adanın kendi çocukları da dahil olmak üzere pek çok vahşet ve kayıp yaşanır. Özellikle son sınav Allahım psikolojim bozuldu resmen kan gövdeyi götürüyor tabiri o son sınav için geçerliydi.Ama yazar bu sahneleri öyle gerçekçi yazmış ki kitaba kilitlenip kalıyorsunuz okurken. Özellikle kitabın finaline doğru ters köşe yaşadığım karakterler oldu. İyi olanlar kötü, kötü olanlar iyi çıktı, ağzım açık kaldı hiç beklemediğim kişiler çıktı çünkü.
Bu kitapta Hodbin ve Lunu ikilisini çok severek okudum. İlk kitaptan beri bu ikisini zaten çok seviyorum. İki karakter de birbirine o kadar benziyorlar ki bu kitapta bunu bir
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ahh bulutlarr...
Öhöm
İncelemeyi nasil yazacağımi bir türlü karar veremedim. Hala tamamen etkisinden cikamadim kitabin gerçekten cok iyiydi. İlk kitap evet bence acemilikleri vardi( ki o kitap bile cooooookk güzeldi) İki harikaydi(açlık oyunlari vibee) üç... Üç benim serideki favorim oldu. Kitaptaki yazim dili, konu, karakterler, karakter gelişimi... Çok güzel işlenmiş. Elimden bırakamadım. Ve ayrica o kadar fazla alıntim var ki. Tüm kitabi çizmiş olabilirim.
Ve şunu söylemeden geçemeyeceğim Türk ve kadin bir yazarimizin bu denli güzel bir distopya yazabilmesi aşırı gurur verici. Ben bile buradan onun adina gururlanıyorumm. Annesi ve babasini düşünemiyorum bile.
Serinin genel Konusu:
Şimdiii bulunduğumuz evren yani ikinci dünya bir felaket sonucu sularr altinda kalmis. Cok az bir toprak parcasi varr. Ana karakterlerimizden birisi olan Lunu da Kayali (yani adi üstünde kayada doğmuş) Lununun Arm adinda bir abisi var(öz abisi değil ama öyle) Armin trajikomik bir adi var çünkü armin bir eli yok ;) Her neyse Lunumuz GizLiman adinda Bir adanin olduğuna emin ve oraya gidince bu alt sinif muamelesinden kurtulacagini düşünüyor. Ve yola çıkıyoruz. Yolda Dante adinda AŞIRI HAVALI VE SEKSI bir askerle karşılaşıyoruz. Askerin tutsagi Beau falan var. (Beau sevgimi farketmissinisdir) VE BENIM BEBEGIM HODBINLEde yollarımız kesişiyor. Anlayacağınız herkesin birbirinden nefret ettigi, güvenmediği bir arkadas grubunun ortasinda kaliyoruz. Bu bir yolculuk hikayesidir : )
.
.
.
.
.
.
.
Evet ilk iki kitabi okumayanlar için spoilerli kisim
Benim icin üçüncü kitap serinin favori kitabi oldu. Çünkü yazarimizin gerçekten geliştiğini farkedebiliyoruz. Evet ilk kitap güzeldi ama iste anlarsiniz ya ufak bir tat birakiyordu. İkinci kitabi Ben cok sevdimm.bence ilk kitaba oranla ciddi bir gelisme var. Ama üçüncü
O kadar güzeldi ki kelimelerim anlatmaya yetmiyor. Kitabın olay örgüsü, karakter gelişimi, kurgunun sonuçlanması, karakterlerin insan olduklarını belli etmeleri (bir çok distopik ve fantastik kitapta belli değil), savaş sahneleri hepsi o kadar mükemmel ki anlatamam okumanız gerekiyor. Tüm hayatın griliğinin seri boyunca yüzümüze vurulması o kadar güzeldi ki son sayfalara geldiğimde bu 5 insanı ölümüne özleyeceğimi hissettim ki bitirmemin üzerinden beş dakika geçmesine rağmen oldukça özledim. Tüm karakterlerin kitabın sonunda kocaman bir sarılmaya ihtiyaçları vardı
TÜM KİTAP HODBİN ÇOK İYİYDİ
"Zamanın suları hepimizi yutacak."
Nereden başlayacağımı bilemiyorum... Kitabı okumayı sırf bitmesin veda etmeyeyim diye uzattıkça uzattım ve şimdi de inceleme yazarken aynı hisleri paylaşıyorum. Hainin Mührü'ne veda etmeyi hiç istemiyorum 
Övgü Deveci Safi lütfen novellalar ile gerekirse başka hikayeleri ile şu evreni bize daha fazla göster hiç ayrılmak istemiyorum...
İlk iki kitaptaki olayların bu kitaptaki durumlara ilerleyeceğini söyleseler hayatta inanmazdım. Diğer kitaplarda da birbirinden çok farklı olaylar yaşanmış, atmosfer çok değişmişti bu kitapta da aynısının yaşanacağına emindim ama bu kadarını beklemiyordum doğrusu.
Öncelikle konudan bahsedecek olursak, karakterlerimizi ikinci kitapta bıraktığımız yerden sonra bambaşka bir mücadelenin ortasında buluyoruz. Hepsi kendince dağılmış durumda ve bambaşka zorluklarla uğraşıyorlar. Ve karakterlerinin, bizim alıştığımız özelliklerinin getirisiyle bize yine beş farklı olay örgüsüyle beraber aynı zamanda birbirine bağlanan beş farklı yol gösteriyorlar. Gerçi bu kitapta farklı bakış açıları da ekleniyor, ekibimiz büyüyor da denebilir özellikle Beş beter'i okumak ayrıca hoşuma gitti. Eklenen hiçbir bakış açısı boşu boşuna değildi kitabın sonunda da özellikle anlamış olduk.
Kitabın ilk kısımlarında Gizliman halkının yaşayış biçimini farklı gözlerden okuyup durumun ne kadar göründüğünden farklı olduğunu öğreniyoruz. Bu güzeldi ama toplumun halinin bizim dünyamızdaki çoğu toplumla özdeşleşmesi can acıtıcıydı. Bazı cümleler vardı ki üzerine düşünmek saatlerce duvara baktırırdı.
Kitapta ilerledikçe yavaş yavaş büyüyen bir isyan ve beklenmedik bir felaket sonucu gerilen kayışların kopması ile hiç de tesadüf olmayan bir savaşın başlamasını okuyoruz. İlk kısım karakterlerin hikayesi açısından ikinci kısım ise savaşın gerçekliğini suratımıza çarpması
Övgü Deveci Safi lütfen novellalar ile gerekirse başka hikayeleri ile şu evreni bize daha fazla göster hiç ayrılmak istemiyorum...
İlk iki kitaptaki olayların bu kitaptaki durumlara ilerleyeceğini söyleseler hayatta inanmazdım. Diğer kitaplarda da birbirinden çok farklı olaylar yaşanmış, atmosfer çok değişmişti bu kitapta da aynısının yaşanacağına emindim ama bu kadarını beklemiyordum doğrusu.
Öncelikle konudan bahsedecek olursak, karakterlerimizi ikinci kitapta bıraktığımız yerden sonra bambaşka bir mücadelenin ortasında buluyoruz. Hepsi kendince dağılmış durumda ve bambaşka zorluklarla uğraşıyorlar. Ve karakterlerinin, bizim alıştığımız özelliklerinin getirisiyle bize yine beş farklı olay örgüsüyle beraber aynı zamanda birbirine bağlanan beş farklı yol gösteriyorlar. Gerçi bu kitapta farklı bakış açıları da ekleniyor, ekibimiz büyüyor da denebilir özellikle Beş beter'i okumak ayrıca hoşuma gitti. Eklenen hiçbir bakış açısı boşu boşuna değildi kitabın sonunda da özellikle anlamış olduk.
Kitabın ilk kısımlarında Gizliman halkının yaşayış biçimini farklı gözlerden okuyup durumun ne kadar göründüğünden farklı olduğunu öğreniyoruz. Bu güzeldi ama toplumun halinin bizim dünyamızdaki çoğu toplumla özdeşleşmesi can acıtıcıydı. Bazı cümleler vardı ki üzerine düşünmek saatlerce duvara baktırırdı.
Kitapta ilerledikçe yavaş yavaş büyüyen bir isyan ve beklenmedik bir felaket sonucu gerilen kayışların kopması ile hiç de tesadüf olmayan bir savaşın başlamasını okuyoruz. İlk kısım karakterlerin hikayesi açısından ikinci kısım ise savaşın gerçekliğini suratımıza çarpması
Nereden başlasam, hiç bilemiyorum. Öncelikle uzun zamandır wish listemde olan bir kitap olduğunu söyleyerek başlayayım. Herkes bilir ki o kitaba sıra gelesiye kadar araya sürekli başka kitaplar girer. Hainin Mührü de benim için öyleydi. Yayınevi değişti, 1. kitap geldi, 2 geldi… TÜYAP'ta imzasına gidemedim... derken 3. kitabın ön siparişe açılmasıyla, artık zamanı gelmişti. Okumaya devam etmeden önce: Kesinlikle spoiler içerir!
İlk kitap benim için daha çok ortalama bir kitaptı. Karakterleri sevdim, evet. Olay bakımından biraz durağan geldi ancak bunun daha katmanlı bir kurgunun habercisi olmasından dolayı fazla takılmadım. İlk kitaba dair söyleyecek çok fazla bir şeyim yok. Karakterleri tanıdık ama tam potansiyelleri verilmedi. Amaçlarını öğrendik ama bu uğurda ne kadar ileri gidebileceklerini tahmin etme imkânı tanınmadı. Yazım dili bakımından, olay örgüsü, karakter tutarlılığı açısından yazarın ilk kitabı olmasına rağmen gayet başarılı bir kitaptı.
İkinci kitap… Kesinlikle bir başyapıt adayı olabilecek bir eserdi. İkinci kitap benim için serinin özgünlük kazandığı ve diğer kurgulardan koptuğu kitaptı. Tanrı Kuyusu’nun Kemikleri… Yazarı gerçekten takdir etmeye başladığım ve ‘’Lan bunu nasıl okura bu denli geçirebildi?’’ dediğim noktadaydı; karakterlerin, okura tüm etik değerlerini sorgulattığı bir kitaptı. Önce tüm karakterlerden nefret ediyorsun. Zira o karakterin yaptığı yanlışın bir diğerini nasıl kötü etkilediğini, diğerinin bakış açısından okuyorsun. Hatayı yapan karakterin de bakış açısından okuyarak, aslında ona da hak veriyorsun ve kendi etik değerlerini sorgularken buluyorsun. Tüm karakterlerden yaptıkları ihanet/yanlışları için nefret edip, asla onları suçlayamıyorsun. Yazar; bu hissi okura açık etmeden, okurun kendi kafasında tartıp, sorgulayıp karar