8/10
2026 95. kitabı
Hainin Mührü – Safi Övgü Deveci
Benim bir karakteri sevmem için ilk baştan sarışın olduğunu öğrenmem yetiyor zaten, Hodbin de öyle oldu.
Hainin Mührü, büyük bir tufanın ardından şekillenen yeni dünya düzeninde geçen bir yerli distopya. Hikâye boyunca Ark Ulusu, Kayaşehirleri ve korsanların şehri olan Gezgin Şehir arasında dolaşıyor; birbirinden tamamen farklı kültürleri ve yaşam biçimlerini keşfediyoruz.
Yerli distopya türünde evren tasarımı gerçekten güçlü olan bir kitap. Yazar bu üç farklı coğrafyayı ve kültürü oldukça detaylı bir şekilde işlemiş. Bu yüzden dünyayı tanımak ve kuralları öğrenmek benim için oldukça keyifliydi.
Hikâyede yolları bir şekilde kesişen altı ana karakterimiz var: Arm, Lunu, Hodbin, Öfke, Beau ve Dante. Karakterler arasından Hodbin’i daha kitabın en başında direkt sevdim. Benim bir karakteri sevmem için sarışın olması fazlasıyla yeterli bir sebep zaten, o yüzden onu okumak ayrı bir keyifti.
Öte yandan, kurgudaki bazı karakter adımları ve olayların gelişimi bana biraz hafif geçilmiş gibi geldi. Bu yüzden bazı sahneler diğer okuyucular kadar beni şaşırtmadı ya da sarsmadı diyebilirim.
Yine de kitabın ilk başlarındaki detaylı çevre ve düzen anlatımı hikâyenin içine girmeyi kolaylaştırıyor. Giriş kısımlarını bu şekilde sindire sindire okumayı her zaman çok seviyorum çünkü evreni daha iyi anlamamı sağlıyor. Sonrasındaki kaçış süreci ve kitabın isminin altından çıkan o mühür detayı ise kurguyu çok güzel tamamlamıştı.
Genel olarak yerli fantastik veya distopya türüne karşı bir mesafeniz varsa, bence Hainin Mührü'ne kesinlikle bir şans vermelisiniz. Kitaplığıma iyi ki eklemişim dediğim evrenlerden biri oldu.
Ben Açlık Oyunları’nı ne okudum ne de izledim.1000Kitap
Bazen öyle saçma başlıklar atıyorum ki eminim Aybüke ne alaka diyorsunuzdur. Fakat bu sefer Aybüke ne alaka değil. (Çünkü gerçekten konuya hakim değilim) Bu kitapta olan olaylar benim hayal ettiğim Açlık Oyunları arkadaşlar. Bilgisizliğime verebilirsiniz alakasızsa ama benim aklımda böyle canlanıyor…
Gizliman’a girdikleri gibi ölmek üzere küplere koyulan karakterlerimizden ana beşlimiz ve Beş Beter çıkmayı başarıyor başlangıçta. Ama Gizliman’da yaşayabilmeleri için bir Giz olmaları gerekli… ve bu da ölüm dolu görevleri başarıyla tamamlamaları gerektiği anlamına geliyor. Ancak bu süreçte karakterler hem kendi içlerinde hem de birbirleri arasındaki problemlerle boğuşup bunları çözmeye çalışıyor. Tabii çözülebildiği kadarıyla :,
Konudan fazlaca bahsetmeyeceğim çünkü zaten ikinci kitap ve bu incelemeyi birisi okuyorsa muhtemelen hem evrene hakimdir hem de biliyordur konuyu diye düşünüyorum. Bu arada 2. kitaptan spoiler olmaz ama 1. için söz veremiyorum. İlk kitabı okumadıysanız incelememe devam etmeyin.
Öncelikle karakterler hakkında konuşmak istiyorum, olumlu / olumsuz birçok gelişim aldılar çünkü:
Bu kitapta evrenden önce karakterlerle bağ kuruyoruz. Hepsinde bizlerden birer parça var ve nefret edilesi şeyler yapsalar da onlardan tam anlamıyla kopamıyoruz çünkü yazar öyle bir kullanmış ki kalemini her şeyin sebeplerini anlayabiliyoruz. Yani bilmiyorum bana en azından öyle oldu. Belki siz nefret etmeyi başarmışsınızdır ama benim için öyle olmadı.
İlk incelememde Arm’ın beyaza en yakın karakter olduğunu söylemiştim. Onun sessiz çığlıklarını duyduğumdan ve onu anladığımdan bahsetmiş, kendisine acımasından hoşlanmadığımı söylemiştim. Zaten beyaz değildi ama bu kitapta daha çok siyaha yaklaştı Arm. Bu hali o kadar içimi acıttı ki size tarif bile edemiyorum. Gazap ve
Reklam
Bende bulutları severim1000Kitap
༒ Merhabalar herkese. Bu günkü konuğumuz benim aşık olduğum serinin son kitabı,okulda beni zırıl zırıl ağlatan o kitap: 
Hainin Mührü 3 !
━━━━━━━༺༻━━━━━━━
༒ Eğer kitabı okumadıysanız başlığı anlamamışsınızdır anlamayın da zaten. İncelemmde spoiler yok okuyabilirsiniz.
━━━━━━━༺༻━━━━━━━
༒ İlk olarak yazım dili... Yazım dili iyi anlamda o kadar değişmiş ki. Bayıldım!! Kelime seçimleri,cümle kurma yapıları. Çok mükemmeldi. Ve şok oldum. Sadece bence kitabın başlarında art arda ''eh'' kelimesi fazla geçiyordu onun dışında bayıldım. Kitabın bazı yerlerinde yazım hataları vardı. İki kelime birleşik yazılmış, kelimenin ilk harfi unutulmuş, ' işareti yerine > konulmuş gibi. Ama çok seyrekti. Çok takmadım ama belirtmek istedim. Rahatsız edici boyutta değildi 4 tane falan vardı en fazla
━━━━━━━༺༻━━━━━━━
༒ Bu kitapta isyanı görüyoruz. Hiçlerin köle olarak kullanıldığını gizlerin ise aslında onlardan çok farklı olmadığını okuyoruz. İsyan bence çok iyi işlenmişti. Sözde özgürlüklerini kazandıkları söylenen gizlerin aslında sadece bir başka piyon olması falan müthişti. Beş beter Ve dante bence o enerjiyi çok iyi verdi. Bence bir ksımda açlık oyunlarına da benziyor seri. 2.kitapta hayatta kalma savaşı 3.kitapta bir isyan falan ben okurken benzettim Kİ BU BÜYÜK BİR ARTIDIR BENİM İÇİN (açlık oyunları bağımlılığı)
━━━━━━━༺༻━━━━━━━
༒ Karakterlerin değişimlerini görmek de harikaydı. Eskiden sadece takım arkadaşıyken şimdi bir aşık,dost,düşman,kardeş olarak gördük. Ve bu değişim o kadar güzeldi kii. Danteme ölüp bitiyorum zaten. Lunuyu çok sevemiyorum. Kızın tek derdi kendisi oh mis. Hodbini seviyorum ben ya. Bencil birinden şaşkın bir aşığa dönüşmes o kadar tatlıydı ki. Arm da öyle. Masum,sessiz çocuktan böyle birine. Vay be
Hainin Mührü 3 !
━━━━━━━༺༻━━━━━━━
༒ Eğer kitabı okumadıysanız başlığı anlamamışsınızdır anlamayın da zaten. İncelemmde spoiler yok okuyabilirsiniz.
━━━━━━━༺༻━━━━━━━
༒ İlk olarak yazım dili... Yazım dili iyi anlamda o kadar değişmiş ki. Bayıldım!! Kelime seçimleri,cümle kurma yapıları. Çok mükemmeldi. Ve şok oldum. Sadece bence kitabın başlarında art arda ''eh'' kelimesi fazla geçiyordu onun dışında bayıldım. Kitabın bazı yerlerinde yazım hataları vardı. İki kelime birleşik yazılmış, kelimenin ilk harfi unutulmuş, ' işareti yerine > konulmuş gibi. Ama çok seyrekti. Çok takmadım ama belirtmek istedim. Rahatsız edici boyutta değildi 4 tane falan vardı en fazla
━━━━━━━༺༻━━━━━━━
༒ Bu kitapta isyanı görüyoruz. Hiçlerin köle olarak kullanıldığını gizlerin ise aslında onlardan çok farklı olmadığını okuyoruz. İsyan bence çok iyi işlenmişti. Sözde özgürlüklerini kazandıkları söylenen gizlerin aslında sadece bir başka piyon olması falan müthişti. Beş beter Ve dante bence o enerjiyi çok iyi verdi. Bence bir ksımda açlık oyunlarına da benziyor seri. 2.kitapta hayatta kalma savaşı 3.kitapta bir isyan falan ben okurken benzettim Kİ BU BÜYÜK BİR ARTIDIR BENİM İÇİN (açlık oyunları bağımlılığı)
━━━━━━━༺༻━━━━━━━
༒ Karakterlerin değişimlerini görmek de harikaydı. Eskiden sadece takım arkadaşıyken şimdi bir aşık,dost,düşman,kardeş olarak gördük. Ve bu değişim o kadar güzeldi kii. Danteme ölüp bitiyorum zaten. Lunuyu çok sevemiyorum. Kızın tek derdi kendisi oh mis. Hodbini seviyorum ben ya. Bencil birinden şaşkın bir aşığa dönüşmes o kadar tatlıydı ki. Arm da öyle. Masum,sessiz çocuktan böyle birine. Vay beHER EFSANE, BİR GERÇEKLE DOĞAR!·400 syf.·Alıntı
10/10
2025 35. kitabı
Hainin Mührü 2. İncelemesine çok geç kaldığım bir kitap. Ama çok sevdiğim bir kitap olduğu için sadece hislerimi yazmam bile yeterli olur. Serinin ikinci kitabında Lunu’ma ve Hodbin’ime kavuştum. Arm hariç tüm karakterleri seviyorum ancak Lunu ve Hodbin benim için bir başka. İkisine de bayılıyorum. Bu kitapta Arm’dan ciddi anlamda öyle bir nefret ettim ki… Bu nefretimi durduramıyorum ben bu çocuğa karşı. Hiç sevmiyorum… Yine nefretimi tetikleyen bir alıntı eklemek istiyorum buraya.
“Lunu pekala kendi başının çaresine bakabilirdi. Arm’ın ona kalkan olduğu dönemler artık bir son bulmalıydı.” Dedi Lunu olmasa çoktan geberip gidecek olan Arm. Ben sanırım Arm’dan neden nefret ettiğimi buldum. İnsan kardeşini bir kalemde silemez! Asla. Silerse o kardeşlik olmaz. Hikaye yani o bana yalan söyledi safsatası… Neyse Arm nefretimi de yazdığıma göre devam edebilirim.
Serimizin devamında bizim çocuklar kendilerini yine kaosun ortasında buluyor ve buldukları yeni dünyada işler istedikleri gibi gitmiyor. Onlar oranın dinamiklerine ayak uydurmaya çalışırken yine vahşi bir dünyada hayatta kalma mücadelesi veriyorlar. Bu mücadeleleri çok güzeldi ve çok etkileyiciydi. Dante’yi de çok seviyorum ve kendine has tarzına hastayım.
Yazarın kalemine zaten bayılıyorum. Olaylar sizi asla sıkmadan ilerliyor ve minik minik değindiği detaylar çok güzel. Çürük olan ve toplum olmayı başaramayan bu toplulukları çok güzel anlatıyor ve değiniyor.
Kitaba sonradan giren karakterleri ben çok sevdim. Genelde sonradan giren karakterleri pek sevmem ama bu kitapta öyle olmadı. Onları da sevdim. Gençlerin başlı başına mücadeleleri, yaşadıkları beni etkiledi. Beni en sonda güzel bir ters köşe yaptı. Genelde kolay kolay ters köşe olmam ama bu iki oldu yazarım. Hodbin’i bulduğum yerde boğacağım. Sarıladabilirim.
LÜTFEN BU KİTABI OKUYUN!!!!
Daha kitabı yeni bitirdim ve hemen buraya yazayım dedim incelememi
Öncelikle ben bu kitaba B A Y I L D I M yani deniz var korsanlar var ve bi grup birbirini kabul edemeyen çete var?? Mükemmel kombinasyon
İnceleme direk spoiler içeriyor haberiniz olsun
Benim kitabın sonunu ya da daha yeni başladıysam bölümleri kurcalama hastalığım vardır bu yüzden hain hakkında maalesef hiç şaşırmadım TT
Öncelikle lunuyu çoook sevdim girl yani mükemmel bi yazım çok iyi oturtulmuş kişilik ben bu kıza bitiyorum çilli yanaklarını sıkarım ben senin >•<
Verdiği her kararın doğru olduğunu düşünüyorum ben olsam bende o yerde yaşamak istemezdim kardeşimle daha iyi bir hayat yaşayabilecekken neden kabullenip ezileyim ki? Lunuyu çok iyi anlıyorum ve çok seviyorum TT
Beau... Çok pis ihanet etti ama çocuğa kızamıyorumda yani en ufak bi seçeneğin var ve kullanmak zorundasın ve sonuçta bu takımdan kimseyi tanımıyorsun ihanet bile sayılmaz ki diye düşünmüştür ama en affedemeyeceğim şey Hodbin gibi, öfkenin ölümüne gıkının çıkmaması HAYIR ÇOCUK ÖLDÜ ORDA VE HALA NE DİYOR
Öfkenin ölümüne ağladım mı ağladım kendimi Otto gibi hissettim VE KEDİYYYY :33 bende ottoyu sevmek istiyorum!!!!!
Dante tam güçlü bi kadın karakterdi ya ben böyle karakterlere yanıyorum abi Dante hakkında söyleyebileceğim cümleleri kuramıyorum kız o kadar aklımı yerinden aldı kendimi beau gibi hissediyorum TT
Arm'ın adının neden arm olduğunu fark ettiğimde kalbim çok pis acıdı çocuğun eli yok bide adını neden arm koyuyorsunuz ZATEN O ŞEREFSİZZZZ BABASI VAR YA çocuğuna bi ad bile vermemiş kara listemdesin kitabın sonunda ölmüş olman umurunda değil
Neyse armı da çok seviyorum ben o kadar safe hissettiriyor ki lunu ve armda hafiften bi yuji ve choso benzerliği gördüm çok üzüldüm
VE HODBINNN hehheheeh öncelikle sarı kafa olduğunu öğrenince
Puan vermedi
Kitabımız su altında kalmış, acımasız bir dünyada geçiyor.
Yazarın kaleminin muazzam olduğu bir gerçek. Öyle betimlemeler yapılmış ki yazarın bu alanda uzman olduğu çok belli.
Lakin yer ve mekan tariflerinde tarifsiz bir eksiklik vardı, karakterler ve onların yaptığı hareketleri kafamda kolay bir şekilde canlandırabilirken yer ve mekanları hayal etmekte de bir o kadar zorlandım.
Yazar hayal edebileceğiniz her şeyin betimlemesini yaparken yer ve mekanları unutmuş gibiydi.
Küçük bir sorun gibi gözüksede bu sorun beni kitabın içine girmekte zorlandırdı.
Karakterlerin hepsinin hayat hikayesi içime dokunsada hepsi de beni bir o kadar sinir etti.
Hodbin karakteri çok bencil ve sadece kendisini düşünen birisi olarak tasvir edilmiş. Hodbin dışındaki 5 karakter Hodbin'in bencilliği yüzünden her fırsatta ona laf sokuyor ve zorbalıyordu. Hodbin elinden geldiğince cevap verse de ister istemez ona acımama engel olamadım.
Hayatı boyunca yanlız olan, bir tane bile arkadaşı olmayan bu karakter böylesine bir arkadaş grubunun içine girince onlara ihanet etmezdi. Kitapta sivri zekasıyla övünen lunu, biraz mantıklı düşünse bunun farkına varabilirdi. Lakin bunun yerine Hodbini zorbalamaya karar veriyor.
Çok sinir bozucuydu lakin kitaptan zevk aldığımda bir gerçek.
Benim yorumum böyleydi. Kendinize iyi bakın,kitaplarla kalın.
Reklam
Reklam