Biraz daha yükü kaldırır mı omuzlarım
20 yıl boyunca malubiyetler omuzladı
Umutlarım diyerek ekdiğim gülleri
Göz yaşımla sulayarak geçiyor günlerim
Uzaklaşırken aklımda onların özlemi
Hayatım gizli özne yalnızlık yüklemim
Çilem ben, içim dışım dert kadehler savruluyor
Otuz yıllık öfkeyim, görüntüler karıncalanıyor
Keşkeler nüfuz, ahlar gururu tırmalıyor
Geçen zaman selviden bi' yar, durma, saçları yol