zübeyde karabulut
@homeostaz
Dünyada var olan en mucizevi varlığın sen olmadığına tanıklık etmeye hazır mısın? Her bölümünde farklı bir duyuyu keşfetmek bizim algımızın dışında var olan bir hayat ile tanışmak ve bu hayatta ki gizemler dünyasını aralamak istiyorsan kesinlikle okunması gereken bir kitap. Tabi yine insan yine insan nasıl bu doğal dengenin katili olduğumuza duyuların nasıl önüne geçtiğimize sadece ışık ve gürültü ile neleri perçinliyoruz diğer canlıların yaşama hakkını gasp ediyoruz. Ahtapotun her bir vantozu, böceğin üstünde bulunan her bir kıl tanesi, bir köpekbalığının lorenzini ampulleri, Yunus ve yarasaların ekolokasyonu, fok balığının bıyıkları gibi görüp geçtiğimiz tüm detaylarda hayatlarının idamesi için gelişmiş olan duyular. Dünya sadece algılayabildiklerimizden ibaret olmadığını bir kere daha gözler önüne seriyor. Gerçekten muazzam dünya.
Savaş sadece cephede mi gerçekleşiyordu? Bizim bildiğimiz bugüne kadar okuduklarımız hep böyle değil miydi? Aşina olduğumuz sadece halkın yoksulluğu giyecek kıyafet olmaması gibi bazı bilgiler vardı zihnimizde. Ama bu eseri okuyunca yaşanılan dehşetin kapıları sonsuza kadar açılıyor. Yokluk yoksulluk açlık sefalet kimsesizlik sadece birer kelime olarak kalıyor. Hırsın zenginliğin varlıkı bir insan olmanın avantajlarını yaşayan bir kesime karşı halkın çocuğunun eşinin çocuğunun şehit düşüp cephe gerisinde kalan savaşın adı hayatta kalmak. Bazen bir avuç mısır unu bazen hayvan bağırsakları bazen ısırgan otu güne eşlik edip kazınan mideleri doyurmaya çalışan. Cahillik halkın arasında kol geziyor fırsatçı insanlar cahil insanı kandırmak için ölmüş yakınlarının kalan bir parça kumaş üstünden bile hüküm kurmaya çalışıyor. Ne çok ah ettim okurken ne çok düğüm oldu boğazım ne çok yara açtın ruhumda. Ülkemin güzel insanları nice atalarımız sizin verdiğiniz mücadeleye layık olabilmek ne mümkün. Meğer ne kendini bilmez bir nesil olmuşuz verdiğiniz mücadeleyi onurlandırmak yerine keyfini sürüp dönüp yüzleşememişiz geçmişimizle. İmparatorluk sadece hanedanın keyfi halkın sefaleti olmuş.
Tarih sadece savaşlardan mı ibarettir. Kaybedilen ve ya kazanılan toprak mıydı? Sömürgenin nasıl sessizce başladığını farkına varmadan varlıktan yokluğa düşüldüğünü, sofranı, acını, sevinci paylaştığın insanlarla nasıl aranda duvarlar örüldüğünü ince ince serpiştirmiş anlattığı hikayesine Hatice. Barındırmamışlar Hatice’yi doğduğu topraklarda, satmış babası yalanlara adadan gemiye binene kadar mühendis gemiden inip evine varana kadar karpuzcu Hadir’ e. Kendi çiçeklerini açamamış Hatice bilmediği toprakta tatmadığı suda alışmadığı havada. Suların Sultanı olmuş o toprakların kaderdaşlarına ilk önce sonra Mim dedenin özlediği ses olmuş kulaklarının aşina olduğu cümlelerle paylaşmış hasret kaldığı sevdasına. Bir şekilde tutunmaya çalışmış o topraklara ama hiç bir zaman çiçek açamadan solmuş içinde hep bir özlem hep bi ah kalmış.
Koparılıp topraklarından başka bahçelerde tutunmaya çiçek açmaya çalışan binlerce kadının anısına…
Yine aynı etkileyici giriş “Sizi rahatsız etmeye geldim!”
İlk cümlesinden itibaren gerçekten hazır halde her bir sayfa sonu düşündüğünüz ve hayatınızda kabul ettiğiniz gerçekleri, bu zamana kadar size anlatılan, yaşatılan, kabul ettirilmeye çalışılan dinin temelini bulduğum okurken huzur bulduğum bir eser. Ebuzer’ in hikayesinde kafama takılan bazı noktalar olmadı değil peygamber efendimizle tanışmadan 3 yıl önce namaza başladı denilmesi aslında aklımda oluşan en büyük soru işaretinin yanı sıra onun hemen arkasından okuduğum satırlarda kafamda belirlen bir diğer soru işareti Ebuzer in bu kadar yalnız kalıp tek başına mücadelesine destek olmayan ve ya olamayan sahabeler burayı çözemedim oturtamadım bir türlü. Peygamber efendimizin en yakınında olan Ali’nin bu kadar sessiz kalması içe çekilmesi Osman döneminde Ebuzer e yapılan bu haksızlıklarda yanında bulunamaması beni şaşkınlığa düşürdü. Neden diyip durdum. Belki bu konuda benim bilgimin eksikliği tamamlanması gereken bir yap boz var ortada ve ben parçaları yeni toplamaya başladım.
İslamı kabul eden arayan bulan ilk kişilerden Ebuzer kabul etmesiyle yaşayışı, duruşu, islamı peygamber efendimizden dinlediği, gördüğü gibi anlatmaya çalışması verdiği mücadele çok kıymetli. Seninle bu kadar geç tanıştığım için kızgınlığım kendime her satırında okurken kendimi sorgulattığın için ve islamın aslını yeniden hatırlattığın için minnettarım.
Aslında hepimizin zaman zaman içinde kaybolduğu keşkelerimizin, pişmanlık duyduğumuz her seçim için farklı bir pencere açtı bu kitap. Kendimi yeniden sorgulamayı yaşadığım hayatın olumsuzluklarından çok aldığım nefese yaşadığım güne teşekkür etme sebebim oldu. Kırgınlık, kızgınlık içimde taşıdığım sırtıma yüklediğim bir kambur olmuş meğer. Bize biçilen kaftana sığamaya çalışmışız kalıba ayak uydurmuşuz. Geri bakıp düşünüyorum bugünü yaşamak yerine hep acabalarla geçirmişim ömrümü kaçırmışım anın güzelliğini ve kıymetini olduğum gibi kabul etmeye söz veriyorum kendimi.
