June
@howtheyfall
göğe bakma durağı
Şimdi tam ağlayacakken kendimi tutmamın yapılabilecek belki de en kötü şey olduğunu hatırlıyorum.
Reklam
Babamın bırakıp gidişinin tadı var suda; hiç orada olmayışının, gittikten sonra bana ait hiçbir şeyin olmayışının tadı
Bir yanım babamın beni burada bırakıp gitmesini, diğer yanımsa bildiğim yaşama geri götürmesini istiyor. Öyle bir noktadayım ki ne bugüne değin olduğum kişi ne de olabileceğim yeni kişi oluyorum
Keşke tüm bu anlamadığım şeyler hep oldukları gibi kalsaydı
Gazetelerde yazılar yer aldı. "Bir filantrop aramızdan ayrılıyor" başlıklı bir yazı hatırlıyorum.
Babamın doktor olduğunu biliyordum ama bir filantrop olduğunu bilmiyordum.
Gidip sözlüğe baktım: "Kendini bütün insanları sevmeye adamış kimse" demekmiş.
Acaba daha büyüyüp adam olmamış mıydım?
Reklam