Bir şey üzerine konuşurken kendinizi illa şunları söylemeye mecbur hissediyorsunuz: 'Bu aptalca, bu akıllıca, bu iyi, bu kötü!' Bunlara ne gerek var? Sadece bunları söylemek olsun diye mi olayları kavramaya çalışıyorsunuz? Peki neden olduğu, neden olması gerektiği hakkında bir fikriniz var mı? Olsaydı herhalde, kararlarınızda bu kadar aceleci davranmazdınız.