Hayatla vurdu kırdı olmaz. Hayatın ahenginden nasiplenmeye çalışılır. Bu ahenkten nasiplenen için hayret verici güzellikler ve şaşkınlık verici ibretler hiç bitmez. Çünkü yol bitmez.
İnsanı yola çıkaran ve yoldan döndüren şey hep aynı his: Yabancılık. Buradayım ve buradayız ama buraya ait değiliz.
Hayret bizi dünyayla ve insanla yeniden tanıştırır. Şairin her gece ettiği duadır: Rabbim hayretimi çocuk kıl ve her daim arttır.
Üftade'ye çıkan merdivenleri tırmanıp en üst basamakta durdum, nefeslendim. Geri dönüp dağa baktım. Keşiş Dağı mevsim mevsim renk değiştirirdi. Dağın seyrine doyum olmazdı. Ancak dağdan şehre bakmayı sevmezdim. Üftade Sokak'tan karşıya pınar başına doğru yöneldim, Hisar'ı adımlamak ruhumu teskin ediyor demişti Meryem.
"Taşlara mı döndü kalbin gelmedin" derken sesine bir keder büründü. Nasıl bir şeydi bu anlamadım. O keder gelip bana bulaştı.