Dolaptan Julien'in hala atmaya kıyamadığım sırt çantasını çıkardım.Çantadan hala onun kokusu geliyordu.Derin bir nefes alıp kırış kırış pantolonunu, Noel Baba desenli eski kazağını aldım.Yıllardır niye sakladığımı bilmediğim bu giysiler bir kez daha içime dokundu.Noel Baba ve Arap Baharı...Hayat ne kadar da garipti...
Bazı insanların yerini bir başkasıyla doldurmak için bir ömür bile yetmiyordu.Onlar oğullarını kaybetmişti,ben sevgilimi.Onların ciğeri sızlıyordu,benimse kalbim Onlar Julien'in bir gün döneceğini sanıyordu,ben onun çoktan öldüğünü hissediyordum.
Ne demişti Samir' in anlamı için "ay ışığın da sohbet eden kişi."
Gerçekten de ay ışığında konuşuyordu benimle.Ben de karanlıkta onun kuytularına sığınıyordum.Ve onu seviyordum.
Ortak kitaplarımız şarkılarımız, filmlerimiz vardı küçük inceliklere duyduğumuz benzer merak ikimizi hızla yakınlaştırdı.Benim küçük yaşta yara almş ruhumun aksine, onda tuhaf bir hayat enerjisi vardı.