Ben bugünün Türkiye'sinde,cahil insanlara hiç kızmıyorum canım kızım.Onları cahil bırakan düzene, onlara ilgisiz kalan,kibirle tepeden bakan sözde aydılara kızıyorum. Tonguç baba da hiç sevmezdi böyle tipleri,"Entelektüel isminin arkasına saklanıp,hiçbir iş yapmadan sadece konușurlar," derdi.
Ve günün birinde,bir kitapta şöyle bir şey çıktı karşıma:Tibet'in ilk Budistlerine Kadampas denirmiş.Yanlarında iki torba çakıl taşı taşırlarmış bunlar.Biri siyah,biri beyaz taşlarla dolu. Ne zaman akıllarından iyi bir düşünce geçirseler,birine iyi bir söz söyleseler ya da iyilik yapsalar,sol ceplerine bir beyaz çakıl taşı koyarlarmış.Ve ne zaman biri hakkında olumsuzu bir düşünce geçse zihinlerinden ya da birine kötü,ne bileyim hoyrat davransalar,torbadan bir siyah taş alır,sağ ceblerine koyarlarmış.Günün sonunda, yatmadan önce ceplerinden tüm taşları çıkartır sayarlarmış.Kaç siyah var,kaç beyaz var? Böylece davranışlarını ve düşüncelerini takip edebilirlermis.