Hasan ÖNAL
@hsnonl
25 Kasim
Bugün beni saymayın, demek istemez mi insan bazen bütün dünyaya?
Ruhunu uyutmak.
Dükkanı kapatıp, kapıya “Gittim, gelicem.” yazısı asmak.
Öyle işte.
Bazen kendinden bile gitmek ister insan, kendi olma halinden bile izin almak.
Bir süreliğine hiç kimse olmak..!
Ben Kaybetmedim..! (Kalbimdeki Sevgi)Şiir
Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yinede affettim.
Onlar belki beni saflıkla yargıladılar.
Belki de içten içe sinsice güldüler.
Ama asıl unuttukları şuydu;
Ben aldanmadım..!
Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar.
Bir insan kaybının ne olduğu bilemedikleri için,
Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için.
Oysa ben hiç insan kaybetmedim.
Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim..!
Kırıla döküle canım yana yana öğrendim…!
Herkesin diliyle yüreği aynı değilmiş…!
Ben duyduklarıma inanırken
Meğer yürekleri başka söylermiş…!
Yitik bir kentin yıkık sakiniyim..
Arayan bulamaz
Gören tanıyamaz
Öylesine kendi halinde
Ölesiye kırgın insanlara
Öylesine çekilmiş inzivaya
Sokağımın adı geçmez
Hiç bir kayıtta…
Yıkanların adı geçmez
Hiç bir zabıtta…!