Qaçdığı qaranlıq onu ağuşuna almışdı, boğulduğunu hiss edirdi. Amma əlindən birşey gəlməzdi, sadəcə taleyinin verdiyi bu acını səssizcə qəbul etməliydi.
Arxası üstə uzanıb səmaya tamaşa etmək gərək. Əvvəlcə, göz yaşları içində heçnəyi sezmə.Sonra buludlar üzüb gələcək və xəyalındakıların hamısını yuxarıda bir-bir ayırd edəcəklər Buludlar bilirlər: sənin əhvalın o qədər də yaxşı deyil, harayasa çıxıb getmək və ya uçmaq arzusundasan, istəmirsən ki, səni tapalar, istəyirsən, köks ötürüb ah-vay eləsinlər, deməzsənmi, uşaq gör necə də yoxa çıxdı, indi necə tapacağıq onu?...