Seninle yükseldim, zira bana aşkı öğrettin, sana takıldım ve ilerleyemedim, zira aşkı bir vücuda mukayyet bildim. Halbuki insanın hilkati, kendi gibi bir insanın sevgisinde oyalanıp kalmak için düzülmemiş. Meğer aşk yolunda insan bir menzilmiş... Fakat durulması değil, atlanması lazım gelen bir menzil, hakikate ulaştıran bir köprü. Geç, ondan da geç, yalnız aşkta dur, son menzil budur, onda karar et!
Bu dünyada bilenler de söyler, bilmeyenler de. Bilenlerin sözü, dünyanın asayişini tanzim eder, bilmeyenlerinki cenk ve kıtalini. Fakat bilenin de bilmeyenin de dillerinden dökülen ses ve söz, aynı kitabın ayrı ayrı fasıllarıdır.