Tasavvufi nazarla bakmadıktan sonra anlaşılmayacak bir kitap. Bazı yazarlar vardır eserlerini anlamak için görüşlerini bilmeniz gerekir evet bunu eserinden de çıkarabilirsiniz ama sadece kendi mantığınızın izin verdiği kadar.Bu yorumu kitaba yapılmış olumsuz izlemeye dair kaydediyorum..
Müellifin anlatmak istediği o onu sevmiş bu buna aşık olmuş değil,aşkı bulmak için gidilen menzil.Yoksa siz yusuf ile züleyha’yı da sıradan bir aşk mı zannedersiniz..
Kitapta altı çizilecek hayata aksettirilecek çok fazla cümle var her şeyden önce Samiha Ayverdi edebi bir dahii ..Allah gani gani rahmet eylesin
Son MenzilSâmiha Ayverdi · Kubbealtı Neşriyatı · 2005136 okunma
Sâmiha Ayverdi'nin birbirinin tekrarı olduğunu düşündüğüm bir romanı daha. Bu romanında da diğer romanlarında olduğu gibi tasavvufî aşkı işlemiş, işlemiş ama farklı bir roman okur gibi hissetmiyorsunuz. Yapılan meslekler ve karakter isimleri haricinde genel hatlarıyla hiçbir şey değişmiyor. Bu da bir süre sonra sıkıyor. Aynı zamanda Sâmiha Ayverdi'nin dili kullanışı çok güzel, romana çok güzel cümleler katmış. Kendinizi fazlasıyla bulduğunuz yerler oluyor fakat çok fazla eski kelime olduğu için akıcı bir şekilde ilerlemiyor. Tasavvufî aşka inanıyorsanız, bu yönde olumlu düşüncelere sahipseniz okurken oldukça keyif alacaksınız. Hatta belki bu yöndeki düşüncelerinize katkıda bulunacak.
Kitapta sık sık "Anlamak için sevmek lâzımdır." cümlesi geçiyor. Evet, anlamak için sevmek lazımdır fakat anlatmak için de sevgi lazımdır :)
O kadar ama o kadar yanlış bir bakış açısı ki...
Tarikat ve tasavvuf Allah aşkı adı altında böyle şeriattan uzak bir yaşam olamaz...
Seriatsiz tarikat olamaz...
Dinimizde erkek ile kadının yanlız başlarına kapali bir odada durmaları bile helal değilken Allaha aşık olduğunu söyleyip aşk ile ilgili bir dolu söz eden adamın sürekli bunu kadın erkek karışık bir arkadaş grubunda yapmadı kadar saçma bir şey yok sanırım...
Evet kitapta çok doğru ve güzel cümleler vardı...
Ama şeriat ile tarikatın birbirinden ayrılması asla mümkün değildir...Bu bakış açısını son derece yanlış buluyorum ve Allahın izniyle bulmaya da devam edeceğim
Son MenzilSâmiha Ayverdi · Kubbealtı Neşriyatı · 2005136 okunma
Kahramanların iç dünyalarının çözümlemeleri ve olay örgüsü Peyami Safa romanları kadar sağlam diyebilirim. Ayrıca kitabın fikri altyapısı da çok güçlü.
Aşka inanlar İçin bu eser inanmayan okumasın...
İç sancılar içinde kıvranan ressam Haşim.
İrfan abidesi bir kütüphaneci Okçu.Hakikat usareleri kusan bir Meczup.
Ve daha bir çok kendine has karakter.
Sâmiha Ayverdinin akıcı ve şiirsel ûslûbu ile kaleme alınmış aşkı tüm hatları ile anlatan bir kitap Son Menzil.Adı üstünde varılacak son nokta yani aşk.Kemâle götürecek sırat köprüsü.Öyle bir köprü ki sevgilinin gözlerinden ilahi noktaya kadar yürünür gidilir içerisinde.
Ne diyordu ;aşk kemal noktasına varan bir ruhun en yüksek hazzıdır.
Keyifli okumalar dilerim
Bir Semiha Ayverdi romanı daha... Kendine has üslubu, kelime tercihleri, dili sahiplenişi ve neredeyse her romanında karşımıza çıkan "aşk" ile...
Bazıları için belki birbirini tekrar olarak da görülebilir ama bence yazarın üslubu ve konu seçimi ayrı bir tat veriyor. Yemekte farklı bir baharat gibi.
Aşk ile bizi Yüce'ye yöneltip insanlar arasındaki o bayağılıktan kurtarıyor. Gerçek aşk nedir bize bir daha gösteriyor.
Son MenzilSâmiha Ayverdi · Kubbealtı Neşriyatı · 2005136 okunma
Sâmiha Ayverdi (d. 25 Kasım 1905, İstanbul - ö. 22 Mart 1993, İstanbul), Türk mütefekkir ve mutasavvıf yazar.
Roman, hikâye, hatırat, makale ve inceleme türünde yapıtlar verdi. Rifailik tarikatına bağlı idi.
Piyade Kaymakamı (Yarbay) İsmail Hakkı Bey ile Fatma Meliha Hanım’ın kızıdır. Mimar ve tarihçi yazar Ekrem Hakkı Ayverdi'nin kız kardeşidir. Şehzadebaşı semtinde doğan Samiha Ayverdi, Süleymaniye Kız Numune Mektebi'nde eğitim gördü; daha sonra özel derslerle eğitimini sürdürdü. Çok iyi derecede Fransızca öğrenerek tarih, tasavvuf, felsefe alanlarında kendini yetiştirdi.
Ayverdi, Kubbealtı Cemiyeti kurucu üyesidir. Ayrıca, İstanbul Fetih Cemiyeti, İstanbul ve Yahya Kemal Enstitülerinde faal üyeliklerde bulunmuş, 1966'da Türk Ev Kadınları Derneği'nin (Türk Kadınları Kültür Derneği) kuruluşuna önayak olmuş, 1970'te ağabeyi ile birlikte Kubbealtı Cemiyeti'nin kurulmasını sağlamıştır.
22 Mart 1993 tarihinde ölen Sâmiha Ayverdi'nin mezarı, İstanbul Zeytinburnu'ndaki Merkez Efendi Camii'nin bahçesindedir..
İstanbul'un Fatih ilçesinde Edirnekapı'dan Saraçhane'ye kadar uzanan Fevzipaşa caddesi ve Hırka-i Şerif Camii yakınındaki Koyun Baba Parkı'nda 1976 yılında ağaçlandırma çalışmaları yaptırdı.
Eserleri
Samiha Ayverdi, 1938'de ilk romanı Aşk Budur'u (Aşk Bu imiş) yayınladı. 1946'dan itibaren daha çok fikir ve tarih eserlerine ağırlık verdi.
Yapıtlarında, tarihi yoğun biçimde kullanmıştır. İnceleme yazıları ve romanları İstanbul üzerinedir. Tasavvuf düşüncesi ve tarih özellikle romanlarında canlanmış, Kenan Rifai'yi eserleri yoluyla okuyuculara tanıtmaya çalışmıştır.
"Batmayan Gün" ve "İnsan ve Şeytan" adlı romanları geçmişi arayışının ürünleridir. Geçmişe duyduğu özlemi en iyi yansıtan romanı 100 Temel Eser listesi'nde de yer alan İbrâhim Efendi Konağı'dır.
Kubbealtı Neşriyat tarafından Samiha Ayverdi Külliyatı adıyla çıkan kitapların sayısı 47 adettir.
Ödülleri
1978’de Türkiye Millî Kültür Vakfı Armağanı; 1984’te Millî Kültür Vakfı tarafından verilen Türk Millî Kültürüne Hizmet Şeref Armağanı; 1985'te Yeryüzünde Birkaç Adım isimli eseri nedeniyle Boğaziçi Yayınları tarafından Boğaziçi Başarı Ödülü almıştır . 26 Nisan 1986’da, Türk Edebiyat Vakfı tarafından kendisine "Millî Sanata Hizmetleri"nden ötürü bir plaket sunulmuştur. 1988 yılında yayınlanan “Hey Gidi Günler Hey” isimli eseri nedeniyle, Türkiye Yazarlar Birliği'nce kendisine Yılın Dil Ödülü verilmiştir. 1990'da Başbakanlık aile araştırma kurumu kendisine bir şükran plaketi sunmuştur. 1992 yılında Türkiye İlim ve Edebiyat Eserleri Sahipleri Meslek Birliği'nce (İLESAM) verilen Üstün Hizmet Ödülü'nü almıştır.
İstanbul, Fatih'te Vatan Caddesi üzerinde bulunan Vatan Anadolu Lisesi'nin ismi 2005 yılında değiştirilerek, Samiha Ayverdi Anadolu Lisesi yapılmıştır.
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Sâmiha_Ayverdi