Var olmak ya da olmamak , mesele bu .
Gözü dönmüş talihin sapanına ,oklarına,
Için için katlanmak mı daha solu,
Yoksa, bir dertler denizine karşı silaha sarılıp son vermek mı onlara
Ölmek,uyumak...
Hepsi bu...ve bir uykuyla
Yürek sizisina ve bedeni bekleyen
Binlerce doğal darbeye son verdik diyebilmek.
Hangi insan gönülden istemezdi bu bitişi!
Ölmek,uyumak...uyumak,belki rüya görmek.
Ha!iş burda.cunku o ölüm uykusunda,
Şu fani bedenden sıyrılıp çıktığımızda,
Göreceğimiz rüyalar bizi duraksatir ister istemez.
Işte felaketi onca uzun ömürlü kılan da bu
Kim katlanırdı yoksa zamanın kırbaclarına,küfürlerine ,
Zorbanın haksizligina, kibirli adamın hakaretine?
Hor görülen aşkın acılarına, adaletin gecikmesine,
Devlet görevlisinin kendini bilmezligine,
Sabırla bekleyen erdemli kişinin,
Değersiz insanlardan gördüğü muameleye,
İnsan yalın bir hançer darbesi ile hesabı kesebilecekken?
Kim katlanırdı bu yorgun yaşamın yükü altında
Homurdanip terlemeye,
Ölümden sonraki bir şeyin korkusu olmasaydı?
Sınırlarını bir gecenin bir daha dönmediği
O bilinmeyen ülkenin korkusu kafamızı karıştırıp
Bizleri,tanimadigimiz dertlere koşup gitmektense,
Basimizdakilere katlamak zorunda bırakmasaydı?