Hüzün, kendi başına müthiş bir deryadır . Hüzünlenemeyen insan gelişmemiş bir insandır . Kendinden kopukluğunun , içindeki öze olan özlemin farkında değildir .
“Eğer ben var olmak istediğim değilsem , istediğim, sözle değil , arzu ve tasavvurlarla da değil , fakat bütün kalbimle , bütün kuvvetlerimle , hareketlerimle istediğim değilsem , ben var değilim … Var olmak istemek ve sevmektir .”