Hatice
@htczra
https://1000kitap.com/vadidekiizambak / İnstagram
AZRAHSEN
Bursa
112 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Hayatın hızına kapılıp kendimizi unuttuğumuz o anlarda, bu kitap bir dur işareti gibi karşımıza çıkıyor. Yazar, modern dünyanın karmaşasında yönünü kaybetmiş bir kadının içsel yolculuğunu anlatırken aslında hepimize ayna tutuyor.
Basit cümlelerle anlatılmış ama derin anlamlar taşıyan bir hikâye… Okurken bazen kendi hayatımı sorguladım, bazen de “keşke herkes biraz durup düşünse” dedim.
En çok da şu fikir kaldı içimde: Hayat, yarına ertelediklerimizin toplamı değil; şu an, tam da şu saniye yaşadıklarımızdır.
Ruhumu dinlendiren, kalbime dokunan bir okuma oldu.
Bu güzel kitabı hediye eden Aynur ablama da içten bir teşekkür… Çünkü bazen bir kitap, sadece sayfalardan ibaret değildir, hayatımıza yeni bir yön çizer.
Kemal Varol'un üçlemesinin son kitabını da yaralarımı kanata kanata okudum ve bitirdim. "Ucunda ölüm var, Aşıklar bayramı ve Babamın Bağlaması" birçok kitap okudum ama en dokunan, duygularımı en üst seviyede hissettiren ilk üç kitap diyebilirim.
Varol, bu romanında bir çocuğun gözünden babaya, geçmişe ve suskunluğun bıraktığı yaralara bakıyor. Bağlama burada sadece bir müzik aleti değil; baba ile çocuk arasındaki o eksik, yarım kalmış cümlelerin sembolü. Roman boyunca “baba” figürü hem uzak hem de yakıcı bir şekilde var. Bir yanda sesiyle, türküsüyle her şeyi anlatan bir adam; diğer yanda o sesi duymak isteyen ama her defasında sessizlikle karşılaşan bir çocuk...
Benim için Babamın Bağlaması, babayla aramızdaki görünmez mesafeyi anlatan bir türkü gibi. Bazen o türküye eşlik edemiyorsun, sadece dinliyorsun. Ama her notasında hem sitem hem özlem var.Kitap, sevmenin bazen sessiz kalmak olduğunu, bazı yaralarınsa söze dökülemeyeceğini anlatıyor.
Ve sonunda Ağıtçı kadına, Menuş kadına, Yusuf'a, Kul Yakup'a ve hataları olsa da kendini bağlaması ile diyar diyar yollara vuran Heves Ali'ye ağladım. Bu hikayenin hangi karakterini içimde büyüttüm bilmiyorum ama emin olduğum şey içlerinden biriyle hikâyemin uyuşması...
Roman küçük bir Rus kasabasındaki akıl hastanesinde geçer. Kasabanın hastanesi harabe hâlindedir en kötü durumda olan yer ise 6. Koğuş adındaki akıl hastaları bölümüdür. Buradaki hastalar; hepsi ihmal edilmiş, toplum tarafından unutulmuştur.
Başhekim Dr. Ragin, Gromov ile tanışır. Gromov, aslında deli değildir; sadece hayatın adaletsizliğine aşırı duyarlı bir insandır. Toplumun iki yüzlülüğünü ve insanların kayıtsızlığını görüp öfkeye kapılır. Onunla yaptığı felsefi konuşmalar Dr. Ragin’in dünyasını sarsar.
Çehov burada insanın varoluşuna dair karamsar ama gerçekçi bir düşünceyi ortaya koyar: acı, hayatın kaçınılmaz bir parçasıdır. Hayatın anlamı, ölüm, özgürlük gibi derin konular sade ama vurucu biçimde işlenmişti. Toplumun akıllı dediği insanların vicdanı susmuşken, deli diye damgalananların yüreği hâlâ yaşamın adaletini arıyor.
Çehov bu hikâyede bir hastane duvarı arkasında değil, aslında bir toplumun çürüyen vicdanında dolaştırıyor bizi.
Dr. Ragin ve Gromov’un konuşmaları, aklın mı yoksa duyarlılığın mı daha ağır bastığını sorgulatıyor.
Belki de delilik fazlasıyla hissetmek, görmezden gelememektir.
"Baba dediğin zaten yarım kalmış kelime. Babalar hep yarım kalır..."
@kemalvarol84
25 yıl aradan sonra bir gece ansızın kapıda beliren baba.. Heves Ali.
Avukat Yusuf ve babasının yıllar sonra geçirdiği birkaç günden ibaret. Hikayeyi bu sefer Yusuf'un ağzından dinliyoruz. Geçtikleri her yolda yeni bir hikâye, geride bırakılmış insanlar.
Bir kitap ancak bu kadar güzel yazılabilir. Üç kitaplık serinin ikincisi olan "Aşıklar Bayramı" okuyucuyu hüzünlendiren, yaraları deşen bir anlatıma sahip...
"Yarım kalan her şey karşına çıkar."
Bu kitapta o kadar kendimi gördüm ki.. Okuyan herkesin bence yarım bıraktığı hikayeyle yüzleşebileceği bir kitap. Üniversitemi bir gönül kırıklığıyla yarıda bıraktığım zaman arkadaşımın sözüyle çok bağdaşıyor kitap. Gerçekten de ömrüm boyunca yarım bıraktığım her şeyin acısını her bir yaş aldığımda daha fazla hisseder oldum.
Bir insan bir insanı 50 yıl bekler mi ? Gittiği her cenazede onun için ağlar mı? Ağıtçı kadının gittiği her cenazenin hikâyesi ayrı bi hüzünlü herbiri birbirinden acıydı. Hiçbirinde Heves Alisini bulamadı. Onun için yollara düştü ama yine de ölmeden son kez göremedi çok sevdiği Alisini.. Ali'nin ne yaptığını ve bu kadar sevilirken onun nerede olduğunu bilmek için diğer kitaba geçmeye sabırsızlanıyorum..
