Beklemek her şeyi kuvvetlendirir. Çayı demler, pilavı dinlendirirsiniz, kitabı ağır ağır okur, yazıyı tekrar tekrar yazar, insanı usul usul tanırsınız.
Yalnız ölüm beklemez. Ölenin bedeni süratle toprağa gömülür.
Işıklar çoğalıyor içimizden birine kime bu davet
Limanı dolduranlar yanan insan meşaleleri
Yüzbinler taş kulelere yaslanmış söylüyorlar
Rüzgâr nereden eserse essin güzeldir
Alevler bir ayrı alemdir
Dirlik sevinçtir - göç içimizedir.
İnsanın insanı anlamaya çalışması sonu olmayan bir yolculuk gibidir. Tabii kendini ve insan türünü kavramlaştırıp paketleyerek rafa kaldırmaya çalışmadıkça.