Hatice Kübra
@htkbr
Tek başınalığın yolcusu
Karşımdaki koltuğa otururken yüzünden hiç silinmeyen hafif bir gülümseme dikkatimi çekiyor. Bu gülümseme acaba onun hangi duygularını gizlemek üzere yapışmış yüzüne?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Aynı dünyadayız ama;
ayrı düşüncelerin,
ayrı manzaraların,
ayrı hüzün ve kahkahaların,
ayrı mevsimlerin,
ayrı kahve ve kitapların, insanlarıyız.
Aynı zamandayız ama;
ayrı çarkların...
Oysa bizim evde zaman hiç geçmez, sonunda biz üç kız çareyi bir an önce yatıp uyumakta bulur, saat dokuz oldu mu girerdik yataklarımıza.
O anda o kadar yalnız hissettim ki kendimi, sanki bedenim ruhuma küçük geldi. Fırsat bulsa ruhum uçup gidecek bedenimden. Bu kadar görünmez olamam değil mi, bu kadar fark edilmez? Ya da insanlar bu kadar kör ve sağır olabilirler mi?