Hatice Kübra
@htkbr
Tek başınalığın yolcusu
Reklam
Bir ağaç nasıl ki suya muhtaç ise bir evlat da annesine öyle muhtaçtır.Yaklaşıp annemin son sesini bile duyamadım.Susuzluğum hiç dinmedi.
Uzak nedir?
Kendinin bile ücrasında yaşayan benim için
gidecek yer ne kadar uzak olabilir?
Başım açık, saçlarımı ikiye
ortadan ayırdım.
Kimin ülkesinden geçsem
şakaklarımda dövmeler beni ele verecek.
Cesur ve onurlu diyecekler
halbuki suskun ve kederliyim.
- Sence bir şans daha vermelimiyim Portuga ?
- İnsanlar asla değişmez Zeze.
- Ama o…
- O’da Zeze, O’da.
Zaman içinde sadece gözlere ya da kulaklara değil,kalplere de perde iner.Onlar da körleşir ve sağırlaşır.
